III OZ 173/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt IV SPP/Po 136/19 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 lutego 2020 r., sygn. akt IV SPP/Po 136/19 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 14 stycznia 2020 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2020 r., sygn. IV SPP/Po 136/19 odrzucił zażalenie R.P. na postanowienie tego Sądu z dnia 18 lutego 2020 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 14 stycznia 2020 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że na postanowienie wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, zażalenie nie przysługuje Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadnie i nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako "P.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10. Przepis art. 260 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Postanowienie, o którym mowa w art. 260 § 1 P.p.s.a. nie zostało wymienione w żadnym z punktów art. 194 § 1 P.p.s.a., ponadto ustawa ta nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Stosownie bowiem do art. 260 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu co oznacza, że droga sądowa zostaje wyczerpana. W obowiązującym stanie prawnym, na postanowienie wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego zażalenie nie przysługuje, a zatem wniesienie takiego zażalenia jest niedopuszczalne i skutkuje jego odrzuceniem. W związku z powyższym, zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w poznaniu utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy zostało prawidłowo odrzucone z uwagi na niedopuszczalność jego zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.