III OZ 160/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2022 r. sygn. akt II SAB/Wa 596/21 o odrzuceniu skargi A. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia z 2 marca 2018 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 13 stycznia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia z 2 marca 2018 r. Jak wyjaśnił Sąd pierwszej instancji, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 10 marca 2020 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Postanowieniem z 5 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego. Zarządzeniem z 24 listopada 2020 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 3 grudnia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie została doręczone skarżącej 4 grudnia 2020 r. W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty. Skarżąca pismem z dnia 8 grudnia 2020 r. wniosła ponownie o przyznanie jej pomocy prawnej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie składając go jednak na urzędowym formularzu. Postanowieniem z 30 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, gdyż nie został uiszczony wpis, ale rozstrzygnięcie to uchylił Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 18 czerwca 2021 r. sygn. akt III OZ 413/21. Następnie Sąd pierwszej instancji przesłał skarżącej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, celem jego wypełniania i zwrotu do Sądu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponieważ skarżąca nie wykonała powyższego wezwania, zarządzeniem z 19 października 2021 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 grudnia 2021 r. utrzymał w mocy to zarządzenie. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) orzekł o odrzuceniu skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła A. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie P.p.s.a.: "Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania". Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. podlega natomiast odrzuceniu. W niniejszej sprawie skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi, a więc Sąd pierwszej instancji był zobowiązany do jej odrzucenia. Z powyżej wskazanych przepisów wynika obowiązek poniesienia przez stronę kosztów toczącego się z jej inicjatywy postępowania. Przedmiotowa sprawa nie jest przy tym sprawą, które podlegają ustawowemu zwolnieniu z kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.), a skarżącej odmówiono przyznania prawa pomocy. Kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania. Skarżąca była więc zobowiązana ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu (art. 199 P.p.s.a.), w tym między innymi wpis sądowy od skargi. Brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi skutkował odrzuceniem tego środka zaskarżenia, o czym prawidłowo orzekł Sąd pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.