III OZ 15/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 listopada 2025 r. sygn. akt II SA/Bd 273/25 odrzucającego skargę K.B. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia 27 marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie nadania statutu osiedla [...] postanawia: oddalić zażalenie.

ZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 25 listopada 2025 r., II SA/Bd 273/25, odrzucił skargę K.B. (dalej: "skarżący") na uchwałę Rady Miast [...] z 27 marca 2024 r., nr [...]. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że 22 kwietnia 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł. Wezwaniu towarzyszyło pouczenie, że nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który postanowieniem z 8 lipca 2025 r., I SPP/Bd 54/25, został oddalony. Powyższe postanowienie w związku z jego niezaskarżeniem, uzyskało walor prawomocności. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia z 1 września 2025 r., skarżący ponownie został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 300 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została doręczona skarżącemu 6 października 2025 r. W terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu od skargi, strona skarżąca wpisu tego nie uiściła. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Wojewódzki podkreślił, że z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż przesyłka zawierająca powtórzone wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została doręczona skarżącemu 6 października 2025 r. Tym samym termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi kończył swój bieg 13 października 2025 r. W wyznaczonym terminie, skarżący nie uiścił wpisu od skargi, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że nie był w stanie opłacić wpisu z uwagi na brak wymaganych środków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże stosownie do brzmienia art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie poza sporem jest to, że skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu, w tym pouczony o skutkach nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi. Faktem jest także to, że strona skarżąca, pomimo wezwania nie wykonała swojego obowiązku. Argumentacja skarżącego dotycząca jego trudnej sytuacji materialnej mogła być podnoszona wyłącznie w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy i pozostaje bez żadnego wpływu na stwierdzenie, czy w sprawie wystąpiły przesłanki do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tego przepisu (w powiązaniu z art. 220 § 1 p.p.s.a.) wynika bowiem jednoznacznie, że jeśli mimo wezwania do uiszczenia wpisu w zakreślonym terminie, wpis ten nie zostanie uiszczony, skarga podlega odrzuceniu. Badając wystąpienie przesłanki z art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd nie ma zatem podstaw do rozważania powodów, dla których skarżący nie uiścił wpisu, nie może również analizować, czy skarżący spełnia wymogi do przyznania mu prawa pomocy, w tym zwłaszcza nie może kwestionować prawomocnych postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy. Stąd też żaden z argumentów zażalenia nie może przynieść spodziewanych przez skarżącego skutków. Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.