III OZ 120/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II SO/Bd 13/24 o odmowie zasądzenia kosztów postepowania zażaleniowego w sprawie z wniosku C.W. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy [...] za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, postanowieniem z dnia 27 stycznia 2026 r., sygn. akt II SO/Bd 13/24, odmówił zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego w sprawie z wniosku C.W. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy [...] za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że żaden z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "P.p.s.a.") nie przewiduje możliwości orzekania o zwrocie między stronami kosztów tego postępowania w przypadku uwzględnienia zażalenia. W szczególności przepisy art. 203 i art. 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie WSA. Sąd podkreślił, że regulacja art. 197 § 2 P.p.s.a. nie zawiera odesłania do przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym. Z powyższym postanowieniem nie zgodziła się skarżąca, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenia kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w zakresie pominiętym w wydanym orzeczeniu. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 205 § 1 w zw. z art. 204 pkt 2 i art. 197 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych poprzez jego niezastosowanie i nieorzeczenie zwrotu kosztów sądowych poniesionych przez stronę w postępowaniu w przedmiocie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnie Sąd pierwszej instancji wskazał i wyjaśnił, że przepisy P.p.s.a. nie przewidują możliwości orzeczenia o zwrocie między stronami kosztów tego postępowania w przypadku uwzględnienia zażalenia, bowiem w postępowaniu zażaleniowym nie orzeka się o kosztach tego postępowania. Brak jest zatem podstaw do rozstrzygnięcia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. W szczególności przepisy art. 203 i art. 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego i nie mają one zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie WSA. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy Rozdziału 1. Działu IV. Brak jest natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (Dział V, Rozdział 1), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia. Skoro więc przepis art. 197 § 2 P.p.s.a. nie zawiera odesłania do przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym, to nie ma podstaw do odpowiedniego stosowania w przypadku uwzględnienia zażalenia na podstawie art. 203 pkt 1 P.p.s.a., który pozwala obciążyć organ kosztami postępowania kasacyjnego, gdy uwzględniono skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji oddalającego skargę. W sprawie nie ma zatem podstaw prawnych do zamieszczenia orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, o czym zresztą Naczelny Sad Administracyjny w uzasadnieniu swego postanowienia z dnia 5 czerwca 2025 r. naprowadzał. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.