III OZ 106/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rektora Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 2 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Ke 644/25 w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Rektora Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach z 17 października 2025 r. nr R.4325.2.20.II.2025 w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 2 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Ke 644/25, w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Rektora Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach z 17 października 2025 r. nr R.4325.2.20.II.2025 w przedmiocie skreślenia z listy studentów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżoną decyzją skreślono skarżącą z listy studentów studiów niestacjonarnych jednolitych magisterskich w roku akademickim 2024/2025 na kierunku [...] na Wydziale [...] Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Zdaniem Sądu skarżąca wykazała spełnienie przesłanek wstrzymania wykonania powyższej decyzji. W jej sprawie zachodziły nadzwyczajne okoliczności, które uniemożliwiły jej ukończenie semestru, związane z problemami rodzinnymi, chorobą oraz koniecznością nagłego podjęcia pracy. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla skarżącej niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji, gdy strona – w dalszym ciągu uczestnicząc w zajęciach – podkreśla chęć ukończenia studiów celem podjęcia pracy w wyuczonym zawodzie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł organ, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i odmówienie jej wstrzymania. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych. W uzasadnieniu organ podniósł, że skarżąca nie wykazała wystąpienia przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a Sąd I instancji nie wskazał konkretnych okoliczności świadczących o spełnieniu ww. przesłanek. W odpowiedzi na zażalenie skarżąca wniosła pismo zatytułowane "Odwołanie od zażalenia", w którym wniosła o nieuwzględnienie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. "Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania". Przesłanki materialne uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odwołują się do takich - nadzwyczajnych ze swej istoty - okoliczności związanych z wykonaniem treści zaskarżonego aktu (zaskarżonej czynności), które świadczą o realnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody majątkowej albo niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia lub inne formy rekompensaty, albo które realnie mogą spowodować powstanie nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków rozumianych jako takie zmiany w rzeczywistości, które uniemożliwiają przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy albo których zniesienie w celu restytucji stanu poprzedniego byłoby możliwe tylko po podjęciu wyjątkowych działań lub po dokonaniu niewspółmiernych nakładów sił i środków (por. np. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2023 r., II GSK 232/23; postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2023 r., II GZ 194/23; postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2023 r., II GSK 979/23; postanowienie z dnia 5 marca 2024 r., II GZ 41/24; postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2024 r., II GZ 170/24). W okolicznościach niniejszej sprawy trafnie Sąd I instancji wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca w skardze opisała nadzwyczajne okoliczności, w których się znajduje, związane z koniecznością nagłego podjęcia pracy, uzyskania środków utrzymania oraz z przebytą chorobą. Jakkolwiek okoliczności tych skarżąca nie odniosła wprost do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to Sąd I instancji uprawniony był do wzięcia powyższych twierdzeń pod uwagę, orzekając o wstrzymaniu wykonania aktu. Chociaż wstrzymanie wykonania decyzji stanowi odstępstwo od zasady braku suspensywności skargi (art. 61 § 1 p.p.s.a.), to w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że zaprzestanie kształcenia wywoła wobec niej skutki przekraczające standardowe konsekwencje wykonania decyzji administracyjnej. Trudne do odwrócenia skutki i niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody mogą wynikać także z wpływu wykonania decyzji na sytuację osobistą i majątkową strony. Na zakończenie rozważań należy podkreślić, iż art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga wyłącznie uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia spełnienia określonych w tym przepisie przesłanek. Tym samym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do argumentacji zażalenia wskazać trzeba, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie skutkuje naruszeniem interesu uczelni, rozumianego jako naruszenie porządku akademickiego i zaburzenie toku dydaktycznego. Prowadzenie kształcenia jest misją systemu szkolnictwa wyższego i nauki (art. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce), zaś wstrzymanie wykonania decyzji nie jest równoznaczne z oceną legalności działania organu. Ukończenie kształcenia i uzyskanie tytułu zawodowego jest zależne od uznania przez sąd zasadności skargi, która to okoliczność nie podlega badaniu w niniejszym postępowaniu. Skarżąca musi liczyć się z tym, że w razie prawomocnego oddalenia skargi nie uzyska tytułu zawodowego, a tym samym wstrzymanie wykonania decyzji o skreśleniu z listy studentów nie może być postrzegane jako przyzwolenie na nieprzestrzeganie obowiązków studenta. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.