III SO/Gd 6/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi na bezczynność Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić wniosek.

Wnioskiem z dnia 11 marca 2025 r. ( data stempla pocztowego), T. K. ( dalej jako "skarżący"), zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o rozpatrzenie jego skargi z dnia 2 listopada 2024 r. , złożonej w biurze podawczym Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w dniu 14 listopada 2024 r. , na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na skutek wniosku z dnia 22 grudnia 2023 r. – na podstawie jej odpisu, albowiem nie została ona przekazana przez organ sądowi. Podał, że wniósł także o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie tej skargi i sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SO/Gd 5/25. W dniu 14 marca 2025 r. do sądu wpłynęła, przekazana przez organ, skarga skarżącego , datowana na dzień 2 listopada 2024 r., która wpłynęła do organu w dniu 14 listopada 2024 r. , odpowiedź organu na skargę oraz akta sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten jest zobowiązany do przekazania skargi sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania ( art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. , w razie niezastosowania się organu do wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Z kolei w myśl art. 55 §2 p.p.s.a. jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Jak wynika z art. 55 § 2 p.p.s.a. , ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależnia rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi od czterech przesłanek: 1. braku przekazania skargi przez organ, 2. wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi przez organ, 3. zgłoszenia przez skarżącego żądania rozpoznania sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi, 4. braku wątpliwości co do stanu faktycznego i prawnego przedstawionego w skardze. Wszystkie wymienione wyżej przesłanki muszą wystąpić łącznie. W niniejszej sprawie organ przekazał skargę , zanim doszło do wymierzenia organowi grzywny, bowiem przekazanie skargi sądowi nastąpiło w dniu 14 marca 2025 r. W tej sytuacji brak jest podstaw do badania spełnienia pozostałych przesłanek z art. 55 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji, wobec braku spełnienia łącznie wszystkich przesłanek warunkujących rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi za niedopuszczalny i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. wniosek odrzucił.