III OZ 1/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2023 r. sygn. akt II SAB/Wa 192/23 o odrzuceniu skargi K.J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 3 stycznia 2017 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 24 listopada 2023 r., II SAB/Wa 192/23, po rozpoznaniu sprawy ze skargi K.J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z 3 stycznia 2017 r. o wydanie zaświadczenia, odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga K.J. z 1 lutego 2023 r. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji dotycząca rozpatrzenia wniosku z 3 stycznia 2017 r. o wydanie zaświadczenia o posiadaniu prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, jednakże sprawa bezczynności Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji polegająca na niezałatwieniu wniosku z 3 stycznia 2017 r. została już rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 listopada 2020 r., II SAB/Wa 348/20 oddalającym skargę. Sąd rozstrzygnął już zatem merytorycznie, że w sprawie wniosku skarżącego z 3 stycznia 2017 r. organ nie pozostawał w bezczynności. Okoliczność ta nie mogła ulec zmianie po wydaniu wspomnianego wyroku, bowiem postępowanie w kontrolowanej sprawie zakończyło się przekazaniem przez organ, w trybie art. 65 § 1 k.p.a., wniosku skarżącego Komendantowi Powiatowemu Policji w [...] 11 stycznia 2017 r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K.J., wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o przekazanie sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że sprawa bezczynności zaskarżonego organu została rozpoznana merytorycznie wyrokiem z 4 listopada 2020 r., II SAB/Wa 348/20. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z treści ww. przepisu wynika, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie czy akt organu (res iudicata), skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem skutkującym zastosowaniem ww. przepisu jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. W przedmiotowej sprawie istotne jest, że sprawa bezczynności Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji polegająca na niezałatwieniu wniosku skarżącego z 3 stycznia 2017 r. została już rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 listopada 2020 r., II SAB/Wa 348/20 oddalającym skargę. Sąd rozstrzygnął już zatem merytorycznie, że w sprawie wniosku skarżącego z 3 stycznia 2017 r. organ nie pozostawał w bezczynności. Okoliczność ta nie mogła ulec zmianie po wydaniu wspomnianego wyroku, bowiem postępowanie w kontrolowanej sprawie zakończyło się przekazaniem przez organ, w trybie art. 65 § 1 k.p.a., wniosku skarżącego Komendantowi Powiatowemu Policji w [...] 11 stycznia 2017 r. W konsekwencji uznać należy, że skoro zarówno skarga w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 348/20, jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia, to oznacza, że obydwie te skargi są tożsame przedmiotowo i podmiotowo. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., prawidłowo odrzucił skargę zarejestrowaną pod sygn. akt II SAB/Wa 192/23. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.