III OW 84/25

Dnia 3 grudnia 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Teresa Zyglewska sędzia del. WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa Dolnośląskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa Dolnośląskiego a Prezydentem Wałbrzycha przez wskazanie organu właściwego w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów destruktu asfaltowego powstającego podczas robót budowlanych związanych z budową, przebudową, remontem lub rozbiórką nawierzchni drogi krajowej DK 35b, realizowanego w obrębie miasta Wałbrzycha postanawia: wskazać Marszałka Województwa Dolnośląskiego jako organ właściwy w sprawie.

Marszałek Województwa Dolnośląskiego (dalej: "Marszałek") zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim, a Prezydentem Wałbrzycha (dalej: "Prezydent") w przedmiocie rozpatrzenia wniosku Skarbu Państwa (dalej: "Wnioskodawca") z 11 stycznia 2025 r. znak: OWR.I- 2.213.5.2025.l.API w imieniu i na rzecz którego działa [...] (dalej: "[...]"), w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów destruktu asfaltowego powstającego podczas robót budowlanych związanych z budową, przebudową, remontem lub rozbiórką nawierzchni drogi krajowej DK 35b, realizowanego w obrębie miasta Wałbrzycha, będącej w zarządzie [...] poprzez wskazanie, iż organem właściwym do rozpatrzenia wniosku jest Prezydent. W uzasadnieniu wniosku Marszałek wskazał, że pismem z 3 lutego 2025 r. znak: BŚK.6233.3.2025.KPS Prezydent działając na podstawie art. 65 k.p.a. przekazał Marszałkowi wniosek Skarbu Państwa z 11 stycznia 2025 r., w imieniu i na rzecz którego działa [...] w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów destruktu asfaltowego powstającego podczas robót budowlanych związanych z budową, przebudową, remontem lub rozbiórką nawierzchni drogi krajowej DK 35b, realizowanego w obrębie miasta Wałbrzycha, będącej w zarządzie [...]. W uzasadnieniu Prezydent zwrócił uwagę, że w obrocie prawnym występuje decyzja Wojewody Dolnośląskiego z 5 listopada 2007 r. znak: SR.H.6613-5/32/AK/06/07 określająca środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na "budowie Obwodnicy Wałbrzycha w ciągu drogi krajowej nr 35 w wariancie zachodnim" oraz postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu z 14 lutego 2012 r. WOOŚ.4242.201.2011.MP.13 wydane przed uzyskaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa Obwodnicy miasta Wałbrzycha w ciągu drogi krajowej nr 35, od km 2+350 do km 8+250". Prezydent wskazał, że zgodnie z ww. postanowieniem, obwodnica Wałbrzycha jest odcinkiem drogi o 4 pasach ruchu i długości 6 km. Jednakże całe przedsięwzięcie, dla którego wydana została decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi 12,7 km, co kwalifikowało je do mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Zdaniem Prezydenta "(...) odpady powstawały będą, a następnie przetwarzane będą w związku z prowadzeniem prac na drodze będącej przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Zarówno samo powstanie odpadów, jak i ich późniejsze wykorzystanie jest integralnie związane z budową drogi. Oznacza to, że budowa drogi oraz przetwarzanie odpadów są przedsięwzięciami powiązanymi technologicznie". Marszałek nie podzielił poglądu Prezydenta w zakresie właściwości organu zobligowanego do rozpoznania ww. wniosku o udzielenie zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Mając na uwadze treść wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, wyjaśnił, że w celu określenia organu właściwego rzeczowo do rozpoznania przedmiotowego wniosku kluczowa stała się kwestia kwalifikacji opisanego przedsięwzięcia pod kątem jego oddziaływania na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 ze zm., dalej: "ustawa środowiskowa"). W przypadku uznania, że zamierzone przez przedsięwzięcie należy zakwalifikować jako mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - to właściwym do rozpatrzenia wniosku byłby Marszałek. Natomiast uznanie, iż przedmiotowe przedsięwzięcie nie podlega takiej kwalifikacji przesądzałoby o właściwości Prezydenta. Marszałek przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego ustalił, że [...] prowadzić będzie remont nawierzchni istniejącego (już wybudowanego) i eksploatowanego odcinka drogi krajowej nr 35b o długości 0.115 km. Zaznaczył, że ww. droga nie stanowi autostrady ani drogi ekspresowej, zaś będący w zarządzie [...] odcinek drogi nie spełnia warunku określonego w § 2 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.), bowiem wybudowany i oddany do użytkowania odcinek tej drogi o 4 pasach ruchu wynosi ok. 5,9 km długości (od km 2+350 do km 8+250), a zatem nie osiąga progu 10 km określonego w § 2 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto Marszałek wskazał, że w niniejszej sprawie odpad destruktu asfaltowego wytwarzany jest w wyniku remontu drogi krajowej nr 35b na wskazanym odcinku. Sam remont dotyczy już istniejącej, wybudowanej i eksploatowanej drogi. Zatem przedsięwzięciem w tym przypadku nie jest budowa, rozbudowa czy przebudowa drogi, lecz jej remont. Marszałek zwrócił uwagę, że remont nie został przewidziany w rodzajach przedsięwzięć określonych w § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, nie stanowi więc przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto, zdaniem Marszałka, nie można uznać, że wnioskowane przetwarzanie odpadów destruktu asfaltowego, powstałych w wyniku remontu drogi, stanowi przedsięwzięcie powiązane technologicznie z tym remontem polegającym na usunięcia warstwy nawierzchni. Marszałek stwierdził, że fakt przetwarzania poza instalacjami (polegającego na ocenie jakości odpadów) wytworzonych odpadów destruktu asfaltowego w miejscu ich wytworzenia nie stanowi powiązania technologicznego z remontem tej drogi, jednak nawet gdyby uznać, że takie powiązanie istnieje, to ani remont drogi, ani przetwarzanie odpadów nie kwalifikują się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a tylko taka kwalifikacja uzasadniałaby właściwość Marszałka. W świetle powyższych okoliczności, zdaniem Marszałka, organem ochrony środowiska właściwym do rozpatrzenia wniosku jest Prezydent. W odpowiedzi na wniosek Prezydent wniósł o wskazanie Marszałka jako organu właściwego w sprawie. Prezydent dokonując analizy wniosku zauważył, iż [...] proces przetwarzania odpadów o kodzie 17 03 02 odpady destruktu asfaltowego prowadzić będzie na odcinku 115 m drogi krajowej nr 35b. Prezydent zwrócił uwagę, że wskazany kilometraż drogi, na terenie Wałbrzycha, leży w granicach działek o nr ewid. 1/2, 2/2, obręb Piaskowa Góra nr 5, co potwierdza mapa ewidencyjna, stanowiąca załącznik nr 2 do niniejszego pisma. Natomiast w pozostałym fragmencie kilometraż ten leży w granicach miasta Szczawno-Zdrój. Prezydent stwierdził, że wskazywany przez odcinek drogi o długości 115 m stanowi integralną część drogi krajowej będącej własnością Skarbu Państwa. Ponadto zauważył, iż zgodnie z załącznikiem nr 1 do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 lutego 2023 r. w sprawie ustalenia przebiegu dróg krajowych (Dz.U. poz. 455), droga krajowa nr 35 rozpoczyna się w gm. Mieroszów (powiat wałbrzyski) a kończy się w gm. Kobierzyce (powiat wrocławski). Droga ta w mieście Wałbrzych (miasto na prawach powiatu), rozpoczyna się na ul. Wałbrzyskiej (od granicy miasta) i kończy się na ul. Wrocławskiej (granica miasta). Prezydent podniósł, iż na terenie miasta Wałbrzycha droga ta na długości ponad 10 km w jednym odcinku posiada nie mniej niż 4 pasy ruchu, wobec czego w myśl obowiązujących obecnie przepisów kwalifikowana jest jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowiskowo. Prezydent zwrócił również uwagę na to, iż ww. fragment 115 m leży w obrębie tego odcinka. Wskazał, że w obrocie prawnym występuje decyzja Wojewody Dolnośląskiego z 5 listopada 2007 r. znak: SR.III.6613-5/32/AK/06/07 określająca środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na "budowie Obwodnicy Wałbrzycha w ciągu drogi krajowej nr 35 w wariancie zachodnim" oraz postanowienie RDOŚ we Wrocławiu z 14 lutego 2012 r. znak WOOŚ.4242.201.2011.MP.13, wydane przed uzyskaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa Obwodnicy miasta Wałbrzycha w ciągu drogi krajowej nr 35, od km 2+350 do km 8+250". Z treści ww. postanowienia jasno wynika, iż obwodnica Wałbrzycha jest odcinkiem drogi o 4 pasach ruchu i długości 6 km. Jednakże całe przedsięwzięcie, dla którego wydana została decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi 12,7 km, co kwalifikowało to zamierzenie do mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W opinii Prezydenta, wskazane przez [...] zamierzenie jest przedsięwzięciem powiązanym technologicznie i nieodzownym do prac budowlanych na drodze stanowiącej przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko bowiem jedno przedsięwzięcie determinuje drugie. Zdaniem Prezydenta, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, pomimo tego, iż przetwarzanie poza instalacjami i urządzeniami nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, to jednak, skoro zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 października o udostępnianiu informacji o środowisku, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 ze zm.), przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako "jedno przedsięwzięcie" należy uznać, że przedmiotowy wniosek dotyczy przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, wobec którego właściwym jest Marszałek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 4 p.p.s.a. w związku z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygania sporów kompetencyjnych pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej. Przepis art. 15 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania innych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Spory, o których mowa w art. 4, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga na wniosek postanowieniem przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy. Spór kompetencyjny (lub o właściwość) ma miejsce wtedy, gdy w postępowaniu przed organami chodzi o rozstrzygnięcie sprawy pomiędzy tymi samymi stronami, dotyczącej tego samego przedmiotu, przy zastosowaniu tej samej podstawy prawnej. Spór kompetencyjny może więc powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej, która jest przedmiotem prowadzonego postępowania, albo co do której odmówiono nadania biegu postępowaniu. Tak więc spór kompetencyjny nie może mieć charakteru abstrakcyjnego, lecz musi mieć charakter konkretny, dotyczący określonej sprawy administracyjnej, ponadto musi być aktualny (por. postanowienie NSA z 29 listopada 2011 r. sygn. akt II OW 95/11 oraz z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GW 7/11). Spory o właściwość i kompetencyjne, do rozpoznania których właściwy jest NSA na podstawie art. 4 p.p.s.a. oraz art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., dotyczą indywidualnych spraw administracyjnych rozstrzyganych przez organy administracji w drodze decyzji lub postanowień, a także spraw, w których organy administracji podejmują inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Dla powstania sporu istotne jest istnienie toczącego się postępowania administracyjnego, na którego tle powstał dany spór lub żądanie wszczęcia takiego postępowania. Spór o właściwość (lub spór kompetencyjny), może być sporem negatywnym, kiedy żaden z organów pozostających w sporze nie uważa się za właściwy do rozstrzygnięcia sprawy, lub sporem pozytywnym, kiedy oba organu uznają, że są właściwe w sprawie. Innymi słowy, spór o właściwość ma miejsce wówczas, gdy rozbieżność poglądów co do zakresu działania organów administracji publicznej dotyczy jednoczesnego przyjmowania lub wyłączania przez te organy własnych kompetencji do załatwiania indywidualnej sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, a więc sprawy, która w toku administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego przed organem administracji publicznej podlega załatwieniu w drodze aktu administracyjnego, bądź w innej prawnej formie działania administracji publicznej podlegającej kontroli Sądu administracyjnego (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 14 listopada 2006r., sygn. II OW 51/06, 18 lutego 2009r., sygn. I OW 14/09 i 17 listopada 2009r., sygn. I OW 180/09 - te i pozostałe powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ma to tę konsekwencję, że przedmiot sporów o właściwość (sporów kompetencyjnych) między organami wymienionymi w art. 4 p.p.s.a. należy wiązać z prawnymi formami działania administracji, poddanymi kontroli wykonywanej przez sądy administracyjne, a istnienie funkcjonalnego związku między zakresem kontroli sądu administracyjnego nad wykonywaniem administracji publicznej a przedmiotem (konkretnych) sporów o właściwość (sporów kompetencyjnych) pozwala na wskazanie granicy, do której sięga kognicja NSA wynikająca z art. 4 p.p.s.a. (por. K. Defecińska-Tomczak, Glosa do postanowienia NSA z 14 grudnia 2005r., II OW 60/05, "OSP" 2007, z. 7 - 8, s. 488 i n.). Spory te Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga na wniosek przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy. W rozpoznawanej sprawie zaistniał spór negatywny w przedstawionym powyżej tego rozumieniu, albowiem zarówno Prezydent, jak i Marszałek, uważają, że nie są właściwi do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów destruktu asfaltowego powstającego podczas robót budowlanych związanych z budową, przebudową, remontem lub rozbiórką nawierzchni drogi krajowej DK 35b, realizowanego w obrębie miasta Wałbrzycha na podstawie przepisów ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r., poz. 1587 ze zm.; dalej: "u.o."). W pierwszej kolejności należy wskazać, że art. 41 ust. 1 u.o. ustanawia zasadę, że prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia. Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów (art. 41 ust. 2 u.o.). Ogólna zaś właściwość do wydania ww. decyzji wynika z art. 41 ust. 3 u.o. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest Marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta, przy czym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów na terenach zamkniętych właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska (art. 41 ust. 4 u.o.). Przepis ten jednak nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania. Wobec tego, organem właściwym do udzielenia zezwolenia na przetwarzanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami wraz z utratą statusu odpadów co do zasady jest starosta, natomiast w ściśle określonych przypadkach organem właściwym jest Marszałek województwa bądź regionalny dyrektor ochrony środowiska. Właściwość rzeczowa Marszałka województwa obejmuje między innymi przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy środowiskowej. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy środowiskowej przedsięwzięcie to zamierzenie budowlane lub inna ingerencja w środowisko polegająca na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko prawodawca wymienił w § 2 rozporządzenia, zgodnie z którym do przedsięwzięć zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zaliczono m.in. drogi inne niż autostrady i drogi ekspresowe nie mniej niż o czterech pasach ruchu i długości nie mniejszej niż 10 km w jednym odcinku oraz zmianę przebiegu lub rozbudowę istniejącej drogi o dwóch pasach ruchu co najmniej do czterech pasów ruchu na długości nie mniejszej niż 10 km w jednym odcinku (§ 2 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia). Powiązanie technologiczne, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy środowiskowej to związek, który powoduje, że przedsięwzięcia wspólnie tworzą zorganizowaną całość w postaci jednej spójnej infrastruktury ukierunkowanej na ten sam cel gospodarczy. Takim powiązaniem technologicznym będzie np. budowa, przebudowa, remont lub rozbiórka nawierzchni dróg krajowych i wykorzystywanie/przetwarzanie odpadów w związku z budową, przebudową, remontem drogi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że z dokumentacji sprawy wynika, że [...] wnioskuje o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów w postaci destruktu asfaltowego powstającego w trakcie robót budowlanych związanych z budową, przebudową, remontem bądź rozbiórką nawierzchni drogi krajowej nr 35b, zlokalizowanej w granicach administracyjnych miasta Wałbrzycha. Miejscem prowadzenia procesu przetwarzania odpadów jest odcinek 115 m, obejmujący pikietaż od km 5+228 do km 5+343. Wnioskodawca wskazał, iż proces przetwarzania polegać będzie na oględzinach destruktu asfaltowego, obejmujących wizualną ocenę jego stanu i formy w zakresie możliwości pozbawienia go statusu odpadu oraz ponownego wykorzystania materiału. Ponadto, zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy, przed przystąpieniem do prac remontowo-budowlanych (w tym frezowania i rozkruszania nawierzchni), prowadzone będą badania w kierunku obecności wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA), zgodnie z rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 23 grudnia 2021 r. w sprawie określenia szczegółowych warunków utraty statusu odpadów dla odpadów destruktu asfaltowego (Dz. U. z 2021 r. poz. 2468). Z dokumentacji sprawy wynika ponadto, iż najdłuższy ciągły odcinek drogi krajowej nr 35 o czterech pasach ruchu liczy około 15,35 km. Ponadto należy zauważyć, że [...] proces przetwarzania odpadów o kodzie 17 03 02 odpady destruktu asfaltowego prowadzić będzie na odcinku 115 m drogi krajowej nr 35b. Wskazywany przez Wnioskodawcę odcinek drogi o długości 115 m stanowi integralną część drogi krajowej będącej własnością Skarbu Państwa. Na terenie miasta Wałbrzycha droga ta na długości ponad 10 km w jednym odcinku posiada nie mniej niż 4 pasy ruchu, wobec czego w myśl obowiązujących obecnie przepisów kwalifikowana jest jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowiskowo. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego budowa drogi zaliczanej do przedsięwzięć mających zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz zbieranie i przetwarzanie odpadów, które posłużą następnie do budowy tej drogi pozwala przyjąć, że pomiędzy tymi odrębnymi, co do rodzaju przedsięwzięciami występuje wzajemny związek. Jedno przedsięwzięcie determinuje drugie poprzez zapewnienie materiałów służących do wzniesienia tego drugiego. To powiązanie prowadzi do wniosku, że przedsięwzięcia są ze sobą powiązane technologicznie. Aby zrealizować cel gospodarczy jakim jest budowa drogi należy zapewnić stosowne do tego materiały. Zorganizowanie przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów, które jednocześnie zapewni dopływ surowca do budowy drogi należy uznać za organizacyjnie powiązane z budową drogi, a tym samym za przedsięwzięcie powiązane z nią technologicznie. Innymi słowy powiązanie technologiczne między przedsięwzięciami to związek powodujący, iż przedsięwzięcia wspólnie tworzą zorganizowaną całość w postaci jednej spójnej infrastruktury ukierunkowanej na ten sam cel gospodarczy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego pomimo tego, że budowa drogi zaliczanej do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przetwarzanie odpadów związane z budową tej drogi są przedsięwzięciami odrębnymi rodzajowo (budowa drogi i przetwarzanie odpadów), występuje między nimi związek pozwalający na stwierdzenie, że są one powiązane technologicznie. Należy również zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie w obrocie prawnym występuje decyzja Wojewody Dolnośląskiego z 5 listopada 2007 r. nr SR.III.6613-5/32/AK/06/07 określająca środowiskowe uwarunkowania "dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie Obwodnicy Wałbrzycha w ciągu drogi krajowej nr 35 w wariancie zachodnim" oraz postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu z 14 lutego 2012 r. nr WOOŚ.4242.201.2011.MP.13, wydane przed uzyskaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla przedsięwzięcia pn.: "Budowa Obwodnicy miasta Wałbrzycha w ciągu drogi krajowej nr 35, od km 2+350 do km 8+250". Z treści ww. postanowienia wynika, iż obwodnica Wałbrzycha jest odcinkiem drogi o 4 pasach ruchu i długości 6 km. Jednak całe przedsięwzięcie, dla którego wydana została decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi 12,7 km, co kwalifikuje to zamierzenie do mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się ze stanowiskiem Prezydenta zaprezentowanym w odpowiedzi na wniosek, że wskazane przez [...] zamierzenie jest przedsięwzięciem powiązanym technologicznie i nieodzownym do prac budowlanych na drodze stanowiącej przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, gdyż jedno przedsięwzięcie determinuje drugie. Zakwalifikowanie inwestycji drogowej do przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko na etapie przed jej realizacją skutkuje tym, że powiązane z nią technologicznie przedsięwzięcie na etapie wystąpienia o decyzję udzielającą zezwolenia na przetwarzanie odpadów także należy kwalifikować jako przedsięwzięcie zawsze znacząco oddziałujące na środowisko. W tej sytuacji organem właściwym jest Marszałek województwa, zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. a u.o. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia, wskazując Marszałka jako organ właściwy w sprawie.