III OSK 943/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. S. o sprostowanie oczywistej omyłki zawartej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. akt III OSK 943/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej E. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 612/21 w sprawie ze skargi E. S. na bezczynność Prezesa Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 lipca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. akt III OSK 943/22, w ten sposób, że w ostatnim akapicie uzasadnienia w miejsce wskazanej podstawy prawnej "§ 14 ust. 1 pkt 2 lit. a" wpisać "§ 14 ust. 1 pkt 2 lit. c w zw. z § 15 ust. 3 pkt 1)"; 2. oddalić wniosek w pozostałej części.

Wyrokiem z 30 kwietnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał sprawę ze skargi kasacyjnej E. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 grudnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 612/21, zarejestrowaną pod sygnaturą III OSK 943/22. W sprawie tej Sąd oddalił skargę kasacyjną i zasądził od skarżącej na rzecz organu kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Pismem z 30 czerwca 2024 r. skarżąca wniosła o sprostowanie ww. wyroku. Jej zdaniem w uzasadnieniu wyroku znajduje się passus. Zważywszy na fakt, iż to skarżąca wniosła skargę kasacyjną, w ww. fragmencie uzasadnienia znalazła się omyłka pisarska, bowiem w istniejącej konfiguracji procesowej zastosowanie ma § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia. W ocenie skarżącej zasądzona kwota nie znajduje uzasadnienia w przepisach tego rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten stosuje się również do uzasadnienia wyroku. W niniejszej sprawie w uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia. Tymczasem zasądzona od skarżącej na rzecz organu kwota 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wynika z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c w zw. z § 15 ust. 3 pkt 1) rozporządzenia, bowiem na rozprawie kasacyjnej stawił się inny pełnomocnik niż ten, który zastępował organ przed sądem I instancji i który sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną. Na rozprawie pełnomocnik odniósł się bardzo rzeczowo, szczegółowo do zarzutów skargi kasacyjnej, co uzasadniało zastosowanie ww. przepisów w sprawie. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.), postanowieniem sprostował uzasadnienie wyroku w pkt. 1, w pozostałej części wniosek zaś oddalił w pkt. 2.