III OSK 918/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy sprostowania z urzędu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt III OSK 918/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej J.R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 grudnia 2018 r., sygn. akt II SAB/Rz 95/18 w sprawie ze skargi J.R. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] w przedmiocie wydania decyzji o zwolnieniu ze służby postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt III OSK 918/21 w ten sposób, że w ósmym wersie od góry komparycji postanowienia w miejsce: "skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...]" wpisać: "skargi kasacyjnej J.R.".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2021 r. błędnie wskazano podmiot wnoszący skargę kasacyjną. Z akt sądowych bezsprzecznie wynika, że skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 grudnia 2018 r. o odrzuceniu skargi wniósł J.R. Oczywistą omyłkę należało więc sprostować. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.