III OSK 437/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T.O. o zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej T.O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 października 2021 r. sygn. akt IV SA/Po 552/21 w sprawie ze skargi T.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wyrokiem z 8 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę T.O. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nakazania A.N. usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, tj. nieruchomości nr ewid. [...]. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W treści skargi kasacyjnej skarżący wniósł między innymi o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej. Zawieszenie postępowania z przyczyny określonej w powołanym przepisie ma charakter fakultatywny, ponieważ ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Ponadto, zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wpływające na czas trwania rozpoznawania sprawy, jest uzasadnione tylko wtedy, jeżeli ustalenie czynu (przestępstwa) w drodze karnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Rozstrzygnięcie sprawy karnej musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Nawet merytoryczny związek sprawy sądowoadministracyjnej i sprawy karnej nie oznacza automatycznie zasadności wniosku o zawieszenie postępowania sądowego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tej sprawie. W treści skargi kasacyjnej skarżący wskazał, że w wezwaniu Prokuratury Rejonowej w G. z 20 maja 2021 r. ujawniono czyn, którego ustalenie w drodze karnej może wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej na mocy art. 11 p.p.s.a. Z załączonego wezwania wynika, że skarżący został wezwany jako podejrzany o przestępstwo z art. 183 § 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. z 2019 r., poz. 1950 ze zm. – dalej: k.k.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do zawieszenia postępowania w tej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika z uzasadnienia wyroku Sądu I instancji przedmiotem sprawy jest umorzenie postępowania w sprawie nakazania A.N. usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. Postępowanie to było prowadzone w trybie art. 26 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2020 r., poz. 797 ze zm.). Natomiast przedmiotem wezwania Prokuratury Rejonowej w G. jest podejrzenie popełnienia czynu z art. 183 § 1 k.k., zgodnie z którym kto wbrew przepisom składuje, usuwa, przetwarza, zbiera, dokonuje odzysku, unieszkodliwia albo transportuje odpady lub substancje w takich warunkach lub w taki sposób, że może to zagrozić życiu lub zdrowiu człowieka lub spowodować obniżenie jakości wody, powietrza lub powierzchni ziemi lub zniszczenie w świecie roślinnym lub zwierzęcym, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Wezwanie to zostało skierowane do skarżącego, a nie do A.N. i z tego punktu widzenia ustalenia tego postępowanie mogą być nieistotne z punktu widzenia odpowiedzialności A.N. za nielegalne składowanie odpadów. Ponadto wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania nie zawiera żadnego, szerszego uzasadnienia, a złożone dokumenty nie wskazują nawet, czy wezwanie w charakterze podejrzanego dotyczy tych samych odpadów, których dotyczyło kontrolowane przez Sąd I instancji postępowanie administracyjne. W tych okolicznościach prawnych i faktycznych Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania nie zasługiwał na uwzględnienie. Z tych względów i na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.