III OSK 3128/21

Dnia 21 lutego 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Wincenciak (spr.) sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz sędzia del. WSA Beata Jezielska Protokolant: starszy asystent sędziego Łukasz Mazur po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 1032/19 w sprawie ze skargi G.M. na decyzję Dyrektora [...] z dnia 22 lipca 2019 r. nr PM-DN/4301-I-1/2019 w przedmiocie odmowy przyjęcia na zajęcia do publicznej placówki oświatowej 1) oddala skargę kasacyjną; 2) zasądza od G.M. na rzecz Dyrektora [...] kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 11 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 1032/19 oddalił skargę G.M. na decyzję Dyrektora [...] z dnia 22 lipca 2019 r. nr PM-DN/4301-I-1/ 2019 w przedmiocie odmowy przyjęcia na zajęcia do publicznej placówki oświatowej. U podstaw rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji legły następujące ustalenia oraz ocenia prawna. W dniu 14 czerwca 2019 r. G.M. (dalej: "skarżący") złożył wniosek o przyjęcie jego syna M.M. na zajęcia wspinaczki, gimnastyki akrobatycznej oraz gimnastyki artystycznej. Komisja Rekrutacyjna w dniu 28 czerwca 2019 r. nie zakwalifikowała syna skarżącego na żadną z wyżej wymienionych form zajęć do [...]. W dniu 2 lipca 2019 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia Komisji Rekrutacyjnej. Pismem z dnia 5 lipca 2019 r., jako przyczynę niezakwalifikowania M.M. na zajęcia wspinaczki, gimnastyki akrobatycznej oraz gimnastyki artystycznej, Komisja Rekrutacyjna wskazała brak spełnienia kryterium wieku koniecznego do uczestniczenia na zajęcia w roku szkolnym 2019/2020. W wyniku rozpoznania odwołania, decyzją z dnia 22 lipca 2019 r. nr PM-DN/4301-I-1/2019, na podstawie art. 158 ust. 9 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 996 ze zm., dalej w skrócie "ustawa"), Dyrektor [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Komisji Rekrutacyjnej z dnia 28 czerwca 2019 r. w sprawie nieprzyjęcia M.M. na zajęcia wspinaczki, gimnastyki akrobatycznej, oraz gimnastyki artystycznej. Jako główny powód nieprzyjęcia syna skarżącego na w/w zajęcia wskazano niespełnienie kryterium wiekowego, wprowadzonego Regulaminem Rekrutacji na rok szkolny 2019/2020 oraz ustaleniami Rady Pedagogicznej [...] z dnia 25 marca 2019 r., dotyczącymi wieku kandydatów do pracowni uwzględnianego przy weryfikacji wniosków o przyjęcie na zajęcia do [...] w roku szkolnym 2019/2020, wskazując akty normatywne stanowiące podstawę wprowadzonych uregulowań, jak również podkreślając aspekt konieczności zapewnienia bezpieczeństwa uczestnikom zajęć. Powyższa decyzja Dyrektora [...] stała się przedmiotem skargi G.M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzucił naruszenie wskazanych przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów ustawy. Dyrektor [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu powołanego na wstępie wyroku wskazał, że zasady postępowania rekrutacyjnego na zajęcia rozwijające zainteresowania lub uzdolnienia zostały uregulowane w art. 144 ustawy. Ponadto, oprócz kryteriów ustanowionych w art. 144 ustawy, w toku rekrutacji obowiązują także kolejne szczegółowe kryteria, wynikające z rodzaju konkretnej placówki, jak i z realizowanych przez tę placówkę zadań. Na podstawie art. 123 ust. 1 pkt. 1 i ust. 2 ustawy, Minister Edukacji Narodowej wydał w dniu 11 sierpnia 2017 r. rozporządzenie w sprawie publicznych placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych, ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych oraz placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania (Dz. U. z 2017 r., poz. 1606, dalej w skrócie "rozporządzenie"). Z treści § 4 i § 5 pkt 1 rozporządzenia wynika, że pałace młodzieży są placówkami oświatowo-wychowawczymi, placówkami wychowania pozaszkolnego, realizującymi zadania edukacyjne, wychowawcze, opiekuńcze, profilaktyczne, prozdrowotne, kulturalne, sportowe i rekreacyjne. W dalszej części § 5 rozporządzenia wskazano na sposoby i formy realizacji zadań placówek wychowania pozaszkolnego. Natomiast § 2 rozporządzenia ustanawia zasady, jakimi kierują się placówki w swoich działaniach. Ponadto, zgodnie z § 7 i § 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie ramowych statutów placówek publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 52, poz. 466), statut placówki wychowania pozaszkolnego określa szczegółowe zasady udziału dzieci i młodzieży w zajęciach organizowanych przez placówkę oraz szczegółowe zasady rekrutacji dzieci i młodzieży do placówki. W stanie faktycznym sprawy, w którym skarżący złożył wniosek o przyjęcie syna na zajęcia w [...] w roku szkolnym 2019/2020 (pkt I.15 Regulaminu), obowiązywał Statut [...] uchwalony w dniu 25 marca 2019 r. i od tego dnia obowiązujący. Jak wynika z treści § 51 Statutu, rekrutacja wychowanków do placówki odbywa się zgodnie z ustalonym na dany rok szkolny harmonogramem i Regulaminem Rekrutacji, a terminy i kryteria postępowania rekrutacyjnego określa ten Regulamin. Z powyższego przepisu wynika, że pierwszeństwo w przyjęciu do placówki mają dzieci i młodzież zamieszkałe na terenie Gminy Miasta [...]. Dodatkowo kryterium wieku przy naborze do poszczególnych grup określają nauczyciele prowadzący zajęcia (§ 51 pkt 6 Statutu). O przyjęciu kandydatów do placówki decyduje powołana przez Dyrektora Komisja Rekrutacyjna, na podstawie pisemnego wniosku o przyjęcie do placówki. Z treści załącznika do protokołu nr 5/2018/2019 zebrania Rady Pedagogicznej [...] pn.: "wiek kandydatów do pracowni brany pod uwagę przy weryfikacji wniosków o przyjęcia na zajęcia do [...] w roku szkolnym 2019/2020" (k. 37 akt administracyjnych) wynika, że wiek kandydatów na zajęcia z gimnastyki – akrobatyki został określony na: ur. 2007 i starsi, na zajęcia ze wspinaczki: 12-13 lat, na zajęcia z gimnastyki artystycznej: od 10 roku życia. Przy każdej z rubryk określających poszczególny rodzaj zajęć widnieje nazwisko nauczyciela, co jest zgodne z treścią § 51 pkt 6 Statutu. Z treści kolejnego załącznika do Protokołu Zebrania Rady Pedagogicznej wynika, że badanie uzdolnień kierunkowych w [...] przeprowadza się przy naborze na następujące zajęcia: 1) wokalne, 2) gimnastyka – akrobatyka, 3) wspinaczka. W ocenie Sądu pierwszej instancji, wbrew zarzutom skargi, rekrutacja syna skarżącego na zajęcia, zainicjowana wnioskiem z dnia 14 czerwca 2019 r., została przeprowadzona zgodnie z prawem, a jej negatywny wynik znajduje oparcie w treści regulacji obowiązującej ustawy oraz wydanych na jej podstawie aktach. Niesporną okolicznością w sprawie jest to, że syn skarżącego, urodzony w 2010 r., nie spełniał koniecznego kryterium wiekowego co do rodzajów zajęć wymienionych we wniosku o przyjęcie na zajęcia w roku szkolnym 2019/2020 i że dla dzieci urodzonych w tym roku nabór na wnioskowane zajęcia nie był przez [...] prowadzony. Z tych względów nie są zasadne także zarzuty dotyczące nieprzeprowadzenia w przypadku syna skarżącego testów sprawnościowych – prawidłowo – uzdolnień kierunkowych. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł G.M. Zaskarżając wyrok w całości, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") zarzucił: 1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 134 § 1 w zw. z art. 135 w zw. z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z 156 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 24 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 27 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej w skrócie "k.p.a.") oraz § 9 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 marca 2017 r. w sprawie przeprowadzenia postępowania rekrutacyjnego oraz postępowania uzupełniającego do publicznych przedszkoli, szkół i placówek (Dz. U. z 2017 r., poz. 610), poprzez zaniechanie zbadania przez Sąd pierwszej instancji legalności (zgodności z przepisami prawa) decyzji organu pierwszej instancji w odniesieniu do całokształtu konkretnej sprawy, a nie tylko zarzutów podniesionych przez stronę, w szczególności zaś zaniechanie zbadania legalności składu Komisji Rekrutacyjnej w świetle § 9 ust. 4 pkt 2 w/w rozporządzenia z dnia 16 marca 2017 r., a w konsekwencji niestwierdzenie przez WSA w Krakowie nieważności decyzji organu pierwszej instancji; b) art. 106 § 3 p.p.s.a., poprzez jego niezastosowanie i niedopuszczenie na jego podstawie dowodu uzupełniającego z dokumentów, tj. Protokołu z rekrutacji do [...] na rok 2019/2020 wraz z wszystkimi załącznikami (ze szczególnym uwzględnieniem załącznika nr 5 – zobowiązania do poufności i bezstronności, podpisanego przez członków Komisji Rekrutacyjnej) oraz wniosków kontynuacji i wniosków o przyjęcie złożonych w procesie rekrutacji na rok 2019/2020 i w tym celu brak zobowiązania organu do ich przedstawienia, pomimo złożenia w dniu 20 listopada 2019 r. przez skarżącego stosownego wniosku dowodowego, w sytuacji, gdy brak przeprowadzenia dowodu z powyższych dokumentów uniemożliwił ustalenie faktu nienależytego obsadzenia składu organu kolegialnego – Komisji Rekrutacyjnej; c) art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., poprzez niestwierdzenie nieważności decyzji organu drugiej instancji, w sytuacji, gdy skarżący wykazał, iż decyzja ta wydana została z rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. przepisów art. 144 ust. 1, 2, 3 i 4, art. 157 ust. 2 pkt 3, art. 158 ust. 4 i 5 ustawy oraz art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.; natomiast w przypadku uznania, iż decyzja organu drugiej instancji nie jest dotknięta wadą nieważności – naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., poprzez nieuwzględnienie skargi w sytuacji, gdy skarżący wykazał, iż decyzja organu drugiej instancji wydana została z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów prawa, tj. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. przepisów art. 144 ust. 1, 2, 3 i 4, art. 157 ust. 2 pkt 3, art. 158 ust. 4 i 5 ustawy oraz art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.; d) art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., wobec niedostrzeżenia przez Sąd pierwszej instancji, że organ drugiej instancji nie podjął rozważań nad zarzutami i wnioskami strony skarżącej, w szczególności pominął kwestię braku wskazania najmniejszej liczby punktów, która uprawniała do przyjęcia na zajęcia oraz liczby punktów, które dany kandydat uzyskał, czym naruszył przepis art. 158 ust. 7 ustawy; 2) naruszenie prawa materialnego, tj.: a) art. 32 Konstytucji RP, poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji uznanie, że ustalone w procesie rekrutacji kryterium wieku, bez względu na zdolności kandydata, jego uwarunkowania fizyczne i predyspozycje oraz osiągnięcia, nie stanowi przejawu nierównego traktowania kandydatów uczestniczących w tymże procesie; b) § 7 i § 9 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie ramowych statutów placówek publicznych, poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że rekrutacja wychowanków do placówki może odbywać się zgodnie ze statutem oraz ustalonym na dany rok szkolny harmonogramem i regulaminem rekrutacji przy uwzględnieniu niesprecyzowanego tamże kryterium wieku; c) art. 144 ust. 2 w zw. z art. 157 ust. 2 pkt 3 ustawy, poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że do badania uzdolnień kierunkowych mogli zostać dopuszczeni tylko kandydaci spełniający kryterium wiekowe, podczas gdy celem badania uzdolnień kierunkowych jest alternatywna metoda wyłonienia kandydatów z uwagi na szczególne predyspozycje kandydata w oderwaniu od innych, poza uzdolnieniami kierunkowymi, kryteriów. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Dyrektora [...] z dnia 22 lipca 2019 r. oraz poprzedzającego ją rozstrzygnięcia Komisji Rekrutacyjnej z dnia 28 czerwca 2019 r., jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku oraz w/w decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz o przeprowadzenie rozprawy. W obszernym uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawił argumentację mającą wykazać zasadność podniesionych w niej zarzutów. Dyrektor [...] w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Niezasadne okazały się zarzuty naruszenia prawa procesowego, w tym eksponowane przez skarżącego kasacyjnie twierdzenie o nieważności kwestionowanej decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. w związku z art. 24 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Istota argumentacji skargi kasacyjnej zasadza się na twierdzeniu, że w skład Komisji Rekrutacyjnej wchodziły osoby, których dzieci uczestniczyły w procesie rekrutacji, co miałoby uzasadniać stwierdzenie nieważności decyzji. Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie: w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki (1); swego małżonka oraz krewnych i powinowatych do drugiego stopnia (2). Z kolei według art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, art. 25 i art. 27. Według powołanego przepisu, wydanie decyzji przez takiego pracownika stanowi zatem przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego. Ponadto należy zwrócić uwagę na to, że podstawa wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. dotyczy włącznie sytuacji, gdy dany pracownik "wydawał" decyzję administracyjną. Nie dotyczy zaś pracowników, którzy wprawdzie brali udział w podejmowaniu określonych czynności procesowych w toku postępowania, lecz nie podejmowali decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że okoliczność stanowiąca podstawę wznowienia nie może być jednocześnie okolicznością skutkującą stwierdzeniem nieważności decyzji. Postępowania nadzwyczajne są względem siebie niekonkurencyjne, ponieważ poszczególne tryby mają na celu usunięcie tylko określonego rodzaju wadliwości decyzji i nie mogą być stosowane zamiennie lub łącznie (por. wyrok NSA z dnia 24 lutego 2021 r., sygn. akt I OSK 3028/18). Naruszenie wyłączności stosowania określonego trybu nadzwyczajnego weryfikacji decyzji może być uznane za rażące naruszenie prawa, będące podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji. Dlatego też żadna z przesłanek wznowienia postępowania wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. nie może stanowić również przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej. W konsekwencji, w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie można powoływać się na podstawy wznowienia postępowania. Nie jest dopuszczalne przyjęcie, że którakolwiek z podstaw wznowienia postępowania mogłaby zarazem stanowić jedną z podstaw stwierdzenia nieważności decyzji. W konsekwencji wydanie decyzji z naruszeniem art. 24 § 1 k.p.a. – powodujące zaistnienie podstawy wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. – nie może być zarazem uznane za wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Z tych względów w taki sposób sformułowane zarzuty procesowe nie mogły być uwzględnione. Za chybiony należało uznać również zarzut procesowy podnoszący naruszenie art. 106 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przepis ten dopuszcza w drodze wyjątku przeprowadzenie uzupełniającego dowodu w razie wystąpienia istotnych wątpliwości co do zgodności z prawem zaskarżonego aktu, a nie co do prawidłowości poczynionych w postępowaniu administracyjnym ustaleń faktycznych. Sąd pierwszej instancji takich wątpliwości nie dostrzegł, co w świetle wszystkich okoliczności sprawy uznać należało za stanowisko trafne. Ponadto podkreślić należy, że przepis art. 106 § 3 p.p.s.a. nie może służyć do kwestionowania ustaleń faktycznych, z którymi strona się nie zgadza, ani do ustalania stanu faktycznego sprawy przed sądem administracyjnym. Podkreślenia wymaga także, że naruszenie przepisów postępowania administracyjnego uzasadnia uchylenie zaskarżonego aktu, jeżeli zostanie wykazane, że miało ono lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie w toku postępowania administracyjnego nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Wprawdzie decyzja Dyrektora [...] nie odnosi się do wszystkich argumentów skarżącego, to jednak w sposób dostateczny wyjaśnia istotę sprawy i przedmiot niniejszego postępowania. Chybione okazały się również zarzuty naruszenia prawa materialnego. Na podstawie art. 123 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy, Minister Edukacji Narodowej wydał w dniu 11 sierpnia 2017 r. rozporządzenie w sprawie publicznych placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych, ośrodków rewalidacyjno-wychowawczych oraz placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania (Dz. U. z 2017 r., poz. 1606, dalej w skrócie "rozporządzenie"). Z treści § 4 i § 5 pkt 1 rozporządzenia wynika, że pałace młodzieży są placówkami oświatowo-wychowawczymi, placówkami wychowania pozaszkolnego, realizującymi zadania edukacyjne, wychowawcze, opiekuńcze, profilaktyczne, prozdrowotne, kulturalne, sportowe i rekreacyjne. Ponadto, zgodnie z Załącznikiem nr 1 do rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie ramowych statutów placówek publicznych, statut publicznej placówki wychowania pozaszkolnego określa szczegółowe cele i zadania placówki oraz sposób wykonywania tych zadań, z uwzględnieniem potrzeb środowiska lokalnego, organizację placówki, szczegółowe kompetencje organów placówki (§ 2, § 3, § 4). Zgodnie z § 7 i § 9 w/w Załącznika, statut placówki wychowania pozaszkolnego określa szczegółowe zasady udziału dzieci i młodzieży w zajęciach organizowanych przez placówkę oraz szczegółowe zasady rekrutacji dzieci i młodzieży do placówki. W stanie faktycznym sprawy, w którym skarżący złożył wniosek o przyjęcie syna na zajęcia do [...] w roku szkolnym 2019/2020 (pkt. I.15 Regulaminu), obowiązywał Statut [...] uchwalony w dniu 25 marca 2019 r. i od tego dnia obowiązujący. Jak wynika z treści § 51 Statutu, rekrutacja wychowanków do placówki odbywa się zgodnie z ustalonym na dany rok szkolny harmonogramem i Regulaminem Rekrutacji, a terminy i kryteria postępowania rekrutacyjnego określa ten Regulamin. Z powyższego przepisu wynika, że pierwszeństwo w przyjęciu do placówki mają dzieci i młodzież zamieszkałe na terenie Gminy Miasta [...]. Ponadto, co w sprawie istotne, kryterium wieku przy naborze do poszczególnych grup określają nauczyciele prowadzący zajęcia – § 51 pkt 6 Statutu. O przyjęciu kandydatów do placówki decyduje powołana przez Dyrektora Komisja Rekrutacyjna, na podstawie pisemnego wniosku o przyjęcie do placówki. Z treści załącznika do protokołu nr 5/2018/2019 zebrania Rady Pedagogicznej [...] pn.: "wiek kandydatów do pracowni brany pod uwagę przy weryfikacji wniosków o przyjęcia na zajęcia do [...] w roku szkolnym 2019/2020" (k. 37 akt administracyjnych) wynika, że wiek kandydatów na zajęcia z gimnastyki – akrobatyki został określony na: ur. 2007 i starsi, na zajęcia ze wspinaczki: 12-13 lat, na zajęcia z gimnastyki artystycznej: od 10 roku życia. Przy każdej z rubryk określających poszczególny rodzaj zajęć widnieje nazwisko nauczyciela, co jest zgodne z treścią § 51 pkt 6 Statutu. Z treści kolejnego załącznika do Protokołu Zebrania Rady Pedagogicznej wynika, że badanie uzdolnień kierunkowych w [...] przeprowadza się przy naborze na następujące zajęcia: 1) wokalne, 2) gimnastyka – akrobatyka, 3) wspinaczka. W świetle postanowień prawa zakładowego oraz ustawy, podzielić należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, że rekrutacja syna skarżącego na zajęcia, zainicjowana wnioskiem z dnia 14 czerwca 2019 r., została przeprowadzona zgodnie z prawem, a jej negatywny wynik znajduje oparcie w treści regulacji obowiązującej ustawy oraz wydanych na jej podstawie aktach powołanych wyżej: rozporządzeniu, rozporządzeniu z dnia 7 marca 2005 r., Statucie [...], Regulaminie Rekrutacji w roku szkolnym 2019/2020 oraz ustaleniach nauczycieli prowadzących poszczególne zajęcia co do kryteriów wieku kandydatów przyjmowanych na poszczególne zajęcia. Niesporną okolicznością w sprawie jest, że syn skarżącego, urodzony w 2010 r., nie spełniał koniecznego kryterium wiekowego w odniesieniu do wszystkich rodzajów zajęć wymienionych we wniosku o przyjęcie na zajęcia w roku szkolnym 2019/2020 i że dla dzieci urodzonych w tym roku nabór na wnioskowane zajęcia nie był przez [...] prowadzony. Zasadnie zatem przyjął WSA w Krakowie, że nieprzeprowadzenie w przypadku syna skarżącego testów sprawnościowych było uzasadnione. Kryterium wieku stanowiło bowiem w przypadku wszystkich trzech rodzajów zajęć podstawowy, wstępny, warunek ubiegania się o przyjęcie, zatem badanie uzdolnień kierunkowych mogło dotyczyć tylko i wyłącznie tych kandydatów, którzy to kryterium spełniali. W tej sytuacji zarzuty naruszenia art. 157 ust. 2 pkt 3 ustawy należało uznać za nieuzasadnione. Chybiony jest też zarzut naruszenia art. 32 Konstytucji RP. W świetle przedstawionych okoliczności nie sposób przyjąć, że w toku postępowania rekrutacyjnego doszło do naruszenia zasady równości. Wprowadzenie kryterium wieku przy przyjmowaniu na zajęcia w publicznej placówce, jaką jest [...], podyktowane koniecznością przestrzegania bezpieczeństwa dzieci i młodzieży w toku zajęć o niewątpliwie podwyższonym ryzyku, nie może być uznane za wprowadzanie reguły dyskryminującej, gdyż służy ono ochronie innych ważnych dóbr, takich jak zdrowie i życie dziecka uczestniczącego w zajęciach. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 204 pkt 1 i art. 209 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935), z uwzględnieniem stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12.