III OSK 1973/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Antoni Hanusz Sędziowie: Sędzia NSA Roman Wiatrowski (spr.) Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala Sędzia NSA Hieronim Sęk po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] o zbadanie spełnienia przez sędziego NSA Ewy Kwiecińskiej wymogów niezawisłości i bezstronności w trybie art. 5a ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Wa 1799/23 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na niewykonanie przez [...] S.A. z siedzibą w [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2019 r. sygn. akt II SAB/Wa 454/19 postanawia: oddalić wniosek

1. [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: Wnioskodawca, Skarżąca) wywiodła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1799/23 w sprawie ze skargi Wnioskodawcy na niewykonanie przez [...] SA z siedzibą w [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 września 2019 r. sygn. akt II SAB/Wa 454/19. 2. Zarządzeniem z 6 lutego 2025 r. Przewodnicząca Wydziału III Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego wyznaczyła termin rozprawy w sprawie przedmiotowej skargi kasacyjnej na 25 kwietnia 2025 r. w składzie: sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (przewodniczący), sędzia NSA Ewa Kwiecińska (sprawozdawca), sędzia del. WSA Tadeusz Kiełkowski, sędzia zastępca: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek. 3. Zawiadomieniem z 10 lutego 2025 r. (skierowanym do pełnomocnika Skarżącej), poinformowano o wyznaczonym składzie orzekającym NSA oraz terminie rozprawy. Pismo to zostało doręczone 18 lutego 2025 r. 4. Skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, w terminie tygodnia od dnia zawiadomienia o składzie rozpoznającym sprawę, na podstawie art. 5a § 1-5 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267, dalej: p.u.s.a.), złożyła – 23 lutego 2025 r. – wniosek o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności sędzi Naczelnego Sądu Administracyjnego Ewy Kwiecińskiej (dalej: Wniosek). 5. Skarżąca powołała się we Wniosku na: I. okoliczności towarzyszące powołaniu sędzi WSA Ewy Kwiecińskiej na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego, które obejmują: - działanie wbrew udokumentowanej wiedzy prawniczej oraz obowiązkowi uwzględnienia norm prawnomiędzynarodowych, tj. art. 6 § 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (ogłoszonej w Dz.U. z 1993 r. nr 61 poz. 284, dalej: KPCz) w znaczeniu ukształtowanym wyrokiem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 8 listopada 2021 r. w sprawie Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko Polsce (skargi połączone 49868/19 oraz 57511/19), a w szczególności wykładnią przedstawioną w uzasadnieniu wyroku w § 344-348, podtrzymaną późniejszym wyrokiem z 3 lutego 2022 r. w sprawie Advance Pharma sp. z o.o. przeciwko Polsce (skarga nr 1469/20), w szczególności wykładnią przedstawioną w uzasadnieniu wyroku w § 339-344, - przystąpienie do postępowania przed Krajową Radą Sądownictwa (dalej także: KRS) mimo obowiązku znajomości i przestrzegania na terytorium Polski rozstrzygnięcia w sprawie Dolińska-Ficek i Ozimek oraz zastosowania norm art. 6 KPCz zgodnie z dyspozycją art. 91 ust. 2 w związku z art. 241 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm., dalej: Konstytucja RP), tj. obowiązku uznawania KRS za organ pozbawiony niezależności oraz niezdolny do wypełnienia swojego konstytucyjnego obowiązku ochrony niezależności sądów i niezawisłości sędziów w Polsce (§ 339 uzasadnienia wyroku w sprawie Advance Pharma). Działanie to w oczywisty sposób zagroziło legitymacji Naczelnego Sądu Administracyjnego jako organu o koniecznej cesze niezależności i bezstronności; II. postępowanie sędzi Ewy Kwiecińskiej po jej powołaniu na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego, poparte dowodami w postaci postanowień NSA w sprawach: o sygn. akt III OSK 1317/22 oraz III OSK 2002/22, polegające na: - sporządzaniu w charakterze sprawozdawcy uzasadnień: postanowienia NSA z 9 stycznia 2024 r. o sygn. akt III OSK 2002/22 oraz postanowienia NSA z 9 stycznia 2024 r. o sygn. akt III OSK 1317/22 w taki sposób, aby konwertować wnioski Skarżącej w sprawach III OSK 1317/22 oraz III OSK 2002/22 o wyłączenie sędziego NSA Rafała Stasikowskiego z powodu udziału w tzw. aferze hejterskiej na wnioski o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności, o których mowa w art. 5a § 1-5 p.u.s.a., co stanowiło rażące zawężenie zakresu przedmiotowego art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) oraz wyłączenie możliwości badania jakichkolwiek okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie, - braku zgłoszenia zdania odrębnego w sprawie zakończonej postanowieniem NSA z 25 kwietnia 2024 r. o sygn. akt III OSK 1522/23, skutecznie wyłączającym sędziego Rafała Stasikowskiego na podstawie art. 19 p.p.s.a., mimo umieszczenia w uzasadnieniu rozstrzygnięcia identycznego do sprawy III OSK 1317/22 oraz III OSK 2002/22 stanu faktycznego (zarzutu działania Rafała Stasikowskiego jako "członka nieformalnej grupy Kasta/Antykasta") oraz okoliczności towarzyszącej powołaniu ("awans ten [Rafała Stasikowskiego] nie byłby możliwy bez rekomendacji neo-KRS"), - odwoływaniu się do wybiórczej, fragmentarycznej analizy tez Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE, Trybunał) w sposób wprowadzający w błąd, co do statusu KRS oraz całkowitym pomijaniu standardów KPCz, które pozbawiają legitymacji sąd obsadzony z udziałem sędziego przechodzącego postępowanie awansowe przed KRS w jej obecnym ustroju, co, w ocenie Skarżącej, pokazuje arbitralne podejście sędzi Ewy Kwiecińskiej do spraw Wnioskodawcy dotyczących ochrony prawa do informacji i ponownego wykorzystania, a więc naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących Skarżącej oraz charakteru niniejszej sprawy o sygn. akt III OSK 1973/24 (sporu o informacje publiczne – informacje sektora publicznego posiadane przez [...], lecz pochodzące od [...]). [...] została wyłączona z obowiązku udostępnienia informacji sektora publicznego ([...]) na mocy ostatecznych wyroków NSA z 11 czerwca 2024 r. w sprawach o sygn. akt III OSK 2002/22 oraz III OSK 1317/22, oddalających skargi Skarżącej. W obydwu ww. sprawach orzekał sędzia NSA Rafał Stasikowski, zaś wnioski o jego wyłączenie rozpoznawała negatywnie m.in. sędzia NSA Ewa Kwiecińska, działająca w charakterze sprawozdawcy (sporządzająca uzasadnienie do postanowień z 9 stycznia 2024 r. III OSK 1317/22 oraz III OSK 2002/22). Okoliczność orzekania w sprawach III OSK 2002/22 oraz III OSK 1317/22 przez sędziego Rafała Stasikowskiego oraz sędzię Ewę Kwiecińską została zaskarżona przez Wnioskodawcę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka skargą z 9 listopada 2024 r. 6. 11 marca 2025 r. sędzia NSA Ewa Kwiecińska złożyła oświadczenie, że nie będzie korzystała z prawa do wysłuchania przez wylosowany skład orzekający. 7. Pismem z 10 marca 2025 r., które wpłynęło do Wydziału III Izby Ogólnoadministracyjnej 11 marca 2025 r., sędzia NSA Ewa Kwiecińska, ustosunkowując się do Wniosku, wniosła o jego odrzucenie, ewentualnie o jego oddalenie. Odnosząc się do wskazanej przez Skarżącą we Wniosku okoliczności postępowania sędziego po jego powołaniu mającej świadczyć o niespełnieniu wymogów niezawisłości i bezstronności polegającej na sporządzeniu w charakterze sprawozdawcy uzasadnień postanowień NSA z dnia 9 stycznia 2024 r. sygn. akt III OSK 2002/22 i III OSK 1317/22, sędzia NSA Ewa Kwiecińska wskazała, że wnioski o wyłączenie sędziego NSA Rafała Stasikowskiego w ww. sprawach zostały oparte o art. 19 i art. 20 § 1 p.p.s.a. i tak zostały rozpatrzone, z uwzględnieniem uchwały składu 7 sędziów NSA z dnia 3 kwietnia 2023 r., sygn. akt I FPS 3/22 (dalej: Uchwała). Ponadto sędzia NSA Ewa Kwiecińska wyjaśniła, dlaczego uznała, że teza o rzekomych stosowanych przez nią "jednobrzmiących kaskadowych" odesłaniach jest nie tylko niezrozumiała, ale przede wszystkim pozorna. Sędzia NSA Ewa Kwiecińska zwróciła także uwagę na to, że we Wniosku brak wyjaśnienia, w jaki sposób uzasadnienia ww. postanowień z 9 stycznia 2024 r., w odrębnych sprawach, mają mieć wpływ na wynik przedmiotowej sprawy. Zdaniem sędzi NSA Ewy Kwiecińskiej, Skarżąca – za pomocą instytucji uregulowanej w art. 5a § 1 p.u.s.a. – próbuje kwestionować zasadność i trafność prawomocnych orzeczeń NSA, pomimo braku ku temu podstaw i z pominięciem treści Uchwały. Jednocześnie sędzia NSA Ewa Kwiecińska stwierdziła, że kwestia udziału sędziego w tzw. aferze hejterskiej jest okolicznością, która może być poddana badaniu w trybie art. 5a § 1 p.u.s.a. i tak się stało w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2023 r., sygn. akt III OSK 467/23, mocą którego pozytywnie został rozpatrzony złożony w ww. sprawie wniosek o zbadanie spełnienia przez sędziego NSA Rafała Stasikowskiego wymogów niezawisłości i bezstronności. Sędzia NSA Ewa Kwiecińska podkreśliła, że w sprawach o sygn. akt III OSK 2002/22 i III OSK 1317/22 sformułowano wnioski o wyłączenie sędziego NSA Rafała Stasikowskiego w oparciu o art. 19 p.p.s.a. i tak zostały one rozpatrzone. W ocenie sędzi NSA Ewy Kwiecińskiej twierdzenie zawarte we Wniosku o odwoływaniu się przez nią do wybiórczej i fragmentarycznej analizy tez TSUE w sposób wprowadzający w błąd, co do statusu KRS oraz całkowitym pomijaniu, nie wskazuje konkretnych okoliczności faktycznych po powołaniu na urząd sędziego NSA, które w okolicznościach danej sprawy mogłyby doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności. Sędzia NSA Ewa Kwiecińska podniosła także, że – w zakresie okoliczności towarzyszących powołaniu sędziego – we Wniosku nie powołano żadnych innych okoliczności poza tymi, które odnoszą się do powołania na stanowisko sędziego NSA w procedurze nominacyjnej z udziałem nowo ukształtowanej Krajowej Rady Sądownictwa. Niezależnie od powyższego, sędzia NSA Ewa Kwiecińska wskazała m.in., że: - w latach 1991-1993 odbyła aplikację prokuratorską, którą ukończyła z wynikiem dobrym, a w latach 1993-1994 uzupełniającą aplikację radcowską, którą ukończyła z wynikiem bardzo dobrym; - w latach 1994-1999 pełniła obowiązki prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie w Dziale Spraw Cywilnych i Administracyjnych; - w latach 1999-2004 wykonywała w organach samorządu terytorialnego zawód radcy prawnego; - w sierpniu 2004 r. została powołana na stanowisko sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i w latach 2006-2016 pełniła obowiązki zastępcy przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie; - od maja 2007 r. do końca 2017 r. była delegowana do orzekania w wymiarze 1 sesji w miesiącu w Izbie Ogólnoadministracyjnej; - w trakcie postępowania konkursowego przed KRS przedstawiła do wglądu kopie czterech opinii sędziów wizytatorów sporządzonych w związku z wcześniejszymi zgłoszeniami na wolne stanowiska sędziego NSA – Izba Ogólnoadministracyjna. We wszystkich czterech ocenach kwalifikacji i przydatności na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego otrzymała oceny wyróżniające; - w 2021 r. ukończyła studia podyplomowe na Uniwersytecie Warszawskim w zakresie prawa międzynarodowego i służby zagranicznej z wynikiem bardzo dobrym. W podsumowaniu sędzia NSA Ewa Kwiecińska stwierdziła, że nie dostrzega żadnych okoliczności, które mogłyby naruszać jej niezależność i bezstronność przy orzekaniu w przedmiotowej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 8. Prawo do bezstronnego i niezawisłego sądu jest konstytucyjnym publicznym prawem podmiotowym w każdej sprawie sądowej, zgodnie bowiem z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, "Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd". W umowach międzynarodowych prawo to zagwarantowano w art. 6 KPCz oraz w art. 14 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych otwartego do podpisu w Nowym Jorku 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 38 poz. 167). O prawie do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony uprzednio na mocy ustawy stanowi także art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE C z 2007 r. Nr 303/1). Z kolei Traktat o Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864) w art. 19 ust. 1 stanowi, że Państwa Członkowskie ustanawiają środki zaskarżenia niezbędne do zapewnienia skutecznej ochrony sądowej w dziedzinach objętych prawem Unii. 9. Prawną podstawę Wniosku oraz zawartego w nim żądania stanowi art. 5a § 1 p.u.s.a., zgodnie z którym: "Dopuszczalne jest badanie spełnienia przez sędziego sądu administracyjnego lub sędziego delegowanego do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie administracyjnym wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu, na wniosek uprawnionego, o którym mowa w § 3, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy". Z treści ww. przepisu wynika, że badanie spełnienia przez sędziego sądu administracyjnego wymogów niezawisłości i bezstronności powinno zostać przeprowadzone przede wszystkim z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i z uwzględnieniem jego postępowania po powołaniu. Okoliczności te powinny być ocenione pod kątem tego, czy w okolicznościach sprawy, w której sędzia ma orzekać, z uwzględnieniem charakteru tej sprawy oraz okoliczności dotyczących strony postępowania, standard niezawisłości i bezstronności może być naruszony. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego muszą być uwzględnione łącznie z postępowaniem sędziego po powołaniu. Ustawodawca bowiem, wskazując na te dwa czynniki, użył koniunkcji. Jednocześnie, te dwa czynniki zostały przez ustawodawcę powiązane z okolicznościami danej sprawy (z jej charakterem) oraz okolicznościami dotyczącymi podmiotu składającego wniosek o zbadanie spełnienia przez sędziego wymogów niezawisłości i bezstronności. Zatem, przy ocenie zachowania standardu niezawisłości i bezstronności, nie można oprzeć się jedynie na okolicznościach towarzyszących powołaniu sędziego. Wniosek o zbadanie spełnienia przez sędziego wymogów niezawisłości i bezstronności nie może opierać się jedynie na stwierdzeniu, że sędzia został powołany na wniosek KRS ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (dalej: Ustawa o KRS). Niezbędne jest powołanie dodatkowych, ww. okoliczności. Biorąc pod uwagę treść ww. przepisu oraz jego funkcję, należy stwierdzić, że w wyznaczonych nim granicach sprawy inicjowanej wnioskiem, o którym mowa w art. 5a § 1 i § 2 p.u.s.a., sąd nie jest zobowiązany do oceny skuteczności takiego powołania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu Uchwały, "przedmiotem wniosku składanego na podstawie art. 5a § 1 P.u.s.a. jest badanie niezawisłości i bezstronności sędziego w kontekście okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu, w okolicznościach danej sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy". Reasumując, przy ocenie wpływu okoliczności towarzyszących procesowi powołania danej osoby na urząd sędziego na dochowanie standardu bezstronności i niezawisłości sądu orzekającego z udziałem takiego sędziego, konieczne jest uwzględnienie całego zespołu rozmaitych kryteriów. 10. Podkreślenia wymaga, że Trybunał w wyroku z dnia 22 lutego 2022 r. C-562/21 PPU stwierdził, że: "nie każda nieprawidłowość w ramach procedury powołania sędziów może być uznana za stanowiącą takie naruszenie" (pkt 72 ww. wyroku). Zdaniem TSUE stwierdzenie naruszenia zależy od całościowej oceny określonej liczby okoliczności, które rozpatrywane łącznie przyczyniają się do powstania, w przekonaniu jednostek, uzasadnionych wątpliwości dotyczących niezawisłości i bezstronności sędziów. Ponadto Trybunał, w pkt 75 ww. wyroku, stwierdził, że "okoliczność, iż organ taki jak krajowa rada sądownicza, uczestniczący w procesie powoływania sędziów, składa się w przeważającej mierze z członków wybranych przez władzę ustawodawczą, nie może sama w sobie prowadzić do powzięcia wątpliwości co do niezawisłości sędziów wyłonionych w tym procesie (zob. podobnie wyrok z 9 lipca 2020 r., Land Hessen, C-272/19, EU:C:2020:535, pkt 55, 56). Jednakże, możliwe jest dojście do innego wniosku, jeżeli ta sama okoliczność, w połączeniu z innymi istotnymi czynnikami i warunkami, w jakich dokonano tych wyborów, prowadzą do powstania takich wątpliwości [zob. podobnie wyrok z 15 lipca 2021 r., Komisja/Polska (System odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów) (C-791/19, EU:C:2021:596), pkt 103]". 11. Mając na uwadze powyższe ustalenia, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wniosek nie jest zasadny. W niniejszej sprawie Skarżąca podniosła przystąpienie przez sędzię Ewę Kwiecińską do postępowania przed KRS ukształtowaną przepisami Ustawy o KRS i powołanie jej na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 29 listopada 2023 r. nr 1130.83.2023 (opublikowanym w Monitorze Polskim z dnia 19 grudnia 2023 r. poz. 1424), a ponadto postępowanie sędzi Ewy Kwiecińskiej po powołaniu na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego związane ze sporządzeniem w charakterze sprawozdawcy uzasadnień postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2024 r. w sprawach o sygn. akt III OSK 1317/22 i III OSK 2002/22 oraz nie zgłoszeniem zdania odrębnego w sprawie zakończonej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2024 r. o sygn. akt III OSK 1522/23. 12. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazane przez Skarżącą okoliczności związane z przystąpieniem przez sędzię Ewę Kwiecińską do postępowania przed Krajową Radą Sądownictwa ukształtowaną przepisami Ustawy o KRS i następnie powołanie jej na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie stanowią podstawy do przyjęcia, że w odniesieniu do sędzi NSA Ewy Kwiecińskiej może zachodzić naruszenie standardu niezawisłości i bezstronności. Jak wynika z akt osobowych sędzi oraz jej wyjaśnień, przed powołaniem na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego sędzia Ewa Kwiecińska posiadała ponad trzydziestoletnie doświadczenie zawodowe na stanowiskach: stażysty, starszego referenta ds. obsługi prawnej, prokuratora, inspektora, radcy prawnego oraz podczas pełnienia urzędu na stanowisku sędziego. W Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie orzekała od 2004 r. Wykonywanie czynności orzeczniczych łączyła z pełnieniem funkcji zastępcy przewodniczącego II Wydziału WSA w Warszawie, a ponadto była delegowana do pełnienia obowiązków orzeczniczych do NSA w Izbie Ogólnoadministracyjnej. Powołanie sędzi Ewy Kwiecińskiej do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowiło w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego naturalną konsekwencję pełnienia od wielu lat w sposób należyty urzędu na stanowisku sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Niezbędnym zaś warunkiem powołania było zgłoszenie swej kandydatury na wolne stanowisko sędziego i uzyskanie rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa. W związku z powyższym dla zasadności Wniosku Skarżącej przesądzającego znaczenia nie mogła mieć okoliczność, że wniosek o powołanie na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego pochodził od Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami Ustawy o KRS. Skarżąca we Wniosku, przywołując podstawę prawną właściwą w niniejszej sprawie, posługuje się zarówno art. 5a p.u.s.a, jak i art. 5a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych. Naczelny Sąd Administracyjny traktuje przywołanie drugiej z ww. podstaw prawnych jako oczywistą omyłkę pisarską i uznaje, że w każdym przypadku Wnioskodawca miał na myśli art. 5a p.u.s.a. W opinii Skarżącej: "przystąpienie i konsekwentny udział sędziego WSA w postępowaniu przed Krajową Radą Sądownictwa, po jednoznacznym określeniu tejże KRS przez Trybunał Praw Człowieka jako organu pozbawionego cechy niezależności i niezawisłości, jest wystarczającą okolicznością uzasadniającą wyłączenie takiego sędziego od orzekania na podstawie art. 5a § 1 ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych w związku z art. 2, art. 9, art. 8 ust. 2, art. 91 ust. 2 i art. 6 § 1 Konwencji o prawach człowieka". Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności i rozważania prawne, Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądu Wnioskodawcy w tym zakresie. W ramach niniejszych rozważań należy poruszyć podnoszoną przez Skarżącą kwestię posiadania przez sędzię Ewę Kwiecińską wiedzy prawniczej dotyczącej prawa międzynarodowego publicznego i pomimo to kontynuowania procedury awansowej aż do objęcia stanowiska sędziego NSA, co – zdaniem Wnioskodawcy – wskazuje na ignorowanie norm prawa międzynarodowego dotyczących gwarancji niezawisłości i niezależności sądów na terytorium Polski. Jak wskazano powyżej, zarówno TSUE, jak i NSA w Uchwale, nie przesądzają o tym, że powołanie sędziego po uzyskaniu rekomendacji przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną przepisami Ustawy o KRS samo przez się rzutuje na niezawisłość takiego sędziego . Aby uznać, że zachodzą wątpliwości dotyczące niezawisłości i bezstronności sędziów, muszą zaistnieć okoliczności, które to uzasadniają. W świetle powyższych rozważań, przedmiotowy zarzut Skarżącej należy uznać za nieuzasadniony. W istocie Wnioskodawca nie powołał żadnych innych okoliczności poza tymi, które odnoszą się do powołania na stanowisko sędziego NSA z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej Ustawą o KRS. 13. Skarżąca we Wniosku powołała się także na okoliczności związane z postępowaniem sędzi Ewy Kwiecińskiej po powołaniu na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zdaniem Wnioskodawcy analiza uzasadnień sporządzonych z udziałem sędzi Ewy Kwiecińskiej "pokazuje, że dokonuje ona wybiórczej, fragmentarycznej analizy tez Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz całkowicie pomija te zasady prawa pierwotnego UE, które pozbawiają legitymacji sąd obsadzony z Jej udziałem. Pomija też całkowicie powołane uprzednio standardy wynikające bezpośrednio z Konwencji o Prawach Człowieka, mimo że i tak są one inkorporowane do porządku UE poprzez Kartę Praw Podstawowych". Jako dowody na tę okoliczność Skarżąca wskazuje w szczególności postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2024 r. o sygn. akt III OSK 1317/22 i III OSK 2002/22, odmawiające wyłączenia sędziego Rafała Stasikowskiego. Ponadto Skarżąca podnosi brak zgłoszenia zdania odrębnego przez sędzię Ewę Kwiecińską w sprawie zakończonej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2024 r. o sygn. akt III OSK 1522/23, wyłączającym sędziego Rafała Stasikowskiego na podstawie art. 19 p.p.s.a. Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, sędzia Ewa Kwiecińska w sprawach o sygn. akt III OSK 1317/22 i III OSK 2002/22 dokonała zmiany wniosków Skarżącej o wyłączenie sędziego Rafała Stasikowskiego na wnioski o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności, o których mowa w art. 5a p.u.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie powinno ulegać wątpliwości, że wydanie przez sędziego orzeczeń w innych postępowaniach sądowoadministracyjnych, z którymi Skarżąca się nie zgadza, nie stanowi okoliczności, o której mowa w art. 5a § 1 p.u.s.a. Rozczarowanie i brak akceptacji, co do podjętych w ramach postępowania sądowego rozstrzygnięć, nie może stanowić podstawy do uwzględnienia Wniosku w tym trybie. 14. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie art. 5a § 12 p.u.s.a. – Wniosek oddalił. Antoni Hanusz Hieronim Sęk Jerzy Stankowski Roman Wiatrowski Małgorzata Wolf-Kalamala