III OPP 60/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.J. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 marca 2022 r., sygn. akt III OPP 60/21 w sprawie ze skargi M.J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 320/20 w sprawie ze skargi M.J. na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie dokonania wpisu w rejestrze zgromadzeń postanawia: odrzucić zażalenie.

M.J. (dalej: skarżący) wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie VII SAB/Wa 320/20 dotyczącej skargi na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie dokonania wpisu w rejestrze zgromadzeń. Postanowieniem z 29 września 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na przewlekłość, ponieważ skarżący w ustawowym terminie nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 29 września 2021 r. Postanowieniem z 17 marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 17 marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2018 r., poz. 75; dalej: ustawa), w sprawach w tej ustawie nieuregulowanych, do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Oznacza to, że w tej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Stosownie do art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Zaskarżalne w drodze środków odwoławczych – takich jak skarga kasacyjna oraz zażalenie – są wyłącznie wyroki i postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Wbrew twierdzeniom zażalenia, ustawodawca nie przewidział natomiast żadnych środków odwoławczych od orzeczeń (wyroków, jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym stają się one prawomocne z chwilą ich wydania. W konsekwencji zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy za niedopuszczalne. Z tych względów i na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy w związku z art. 178 p.p.s.a. oraz w związku z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.