III FZ 655/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1140/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 1 lutego 2021 r. nr KOC/5765/Eg/20 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1140/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie M. W. (dalej: "Skarżący") na postanowienie WSA z dnia 31 sierpnia 2021 r. w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: ,,SKO'') z dnia 1 lutego 2021 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Wymienione postanowienie, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane jest na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). W uzasadnieniu tego postanowienia WSA wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2021 r. WSA odrzucił skargę na postanowienie SKO z powodu wniesienia skargi po terminie. Skarżący złożył zażalenie na to postanowienie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. WSA odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy, postanowienie w tym zakresie stało się prawomocne. Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2022 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie, Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarżącemu ponownie odmówiono przyznania prawa pomocy, postanowienie stało się prawomocne. Zarządzeniem z dnia 24 czerwca 2022 r. wezwano Skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 26 stycznia 2022 r. pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie, Skarżący po raz kolejny złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych według stanu na dzień 8 sierpnia 2022 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od zażalenia, w związku z czym WSA postanowił o odrzuceniu zażalenia. Skarżący wywiódł zażalenie od wskazanego postanowienia WSA z dnia 19 sierpnia 2022 r. i wniósł o jego uchylenie w całości. Podniósł, że wydane postanowienie jest niesłuszne i pozbawia Skarżącego kontroli instancyjnej orzeczenia w każdej sprawie. Ponadto wniósł o udzielenie Skarżącemu prawa pomocy oraz o zwolnienie od wnoszenia wpisu od niniejszego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skoro mimo wezwania Skarżący nie uiścił wpisu, a jednocześnie nie był zwolniony z kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia zażalenia, jako nieopłaconego mimo wezwania Przewodniczącego Wydziału. Z akt sądowych jednoznacznie wynika, że wezwanie do wykonania zarządzenia z dnia 26 stycznia 2022 r., zostało doręczone Skarżącemu dnia 19 lipca 2022 r. (potwierdzenie odbioru - k. 31 akt sądowych). Siedmiodniowy termin na uiszczenie zaległego wpisu upłynął w dniu 26 lipca 2022 r. Dlatego WSA słusznie wydał postanowienie o odrzuceniu zażalenia. Odnosząc się do wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że na podstawie art. 254 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny nie jest władny do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku. Wniosek o zwolnienie od uiszczania wpisu od niniejszego zażalenia jest bezprzedmiotowy ponieważ na podstawie art. 224 § 4 p.p.s.a. wniesione zażalenie jest wolne od wpisu. Skarżący został poinformowany o zastosowaniu przywołanego przepisu przed doręczeniem akt z zażaleniem Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.