III FZ 65/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 150/24 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 1 grudnia 2023 r., nr SKO.OŚ/4170/303/2023 w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie.

III FZ 65/25 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 16 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 150/24 w sprawie ze skargi S. K. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 1 grudnia 2023 r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 20 lutego 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 26 lutego 2024 r. W dniu 15 marca 2024 r. skarżąca złożyła drogą elektroniczną wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, podając w jego treści, wartość przedmiotu zaskarżenia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że od 20 lutego 2024 r. była chora i nie była w stanie odpowiedzieć na wezwanie, a po 3 dniach rozchorował się również jej mąż. W piśmie z dnia 30 kwietnia 2024 r. skarżąca wyjaśniła, że wezwanie odebrał jej mąż, który nie przekazał jej przesyłki, a ona była chora z wysoką gorączką. Do pisma skarżąca dołączyła zaświadczenie lekarskie, zaznaczając, że jej choroba trwała dłużej a leczenie kontynuowała nie wychodząc z domu do całkowitego wyleczenia. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2024 r. zażalenie złożyła skarżąca, wniosła o zmianę/uchylenie zaskarżonego orzeczenia poprzez wydanie wyroku w tej sprawie oraz zasądzenie kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym. W uzasadnieniu przywołała podobną argumentację, zawartą we wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi oraz piśmie z dnia 30 kwietnia 2024 r., dotyczącą jej choroby jako przyczyny uchybienia terminu. Skarżąca podała, że choroba trwała znacznie dłużej, tj. do 15 marca 2024 r., niż to wynika z zaświadczenia lekarskiego (od 18 lutego do 25 lutego). Wskazała, iż natychmiast po zapoznaniu się z treścią wezwania uzupełniła wskazany przez Sąd brak, polegający na podaniu kwoty zaskarżenia oraz zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków. Pisma zostały wysłane w najbliższym do wykonania czasie tj. 15 marca 2024 r., czyli sprostała dochowaniu terminu, który wynosił 7 dni od ustania przyczyny uchybienia. Skarżąca wysłała pismo przed upływem terminu, już po 3 dniach, aby jak najbardziej sprostać wezwaniu do usunięcia braków. Zasadniczym powodem uchybienia terminu było nie dostarczenie korespondencji skarżącej przez męża, który odebrał od listonosza przesyłkę z sądu i nie dostarczył jej w dniu odbioru. Ponadto wskazała, że mąż również sam się rozchorował jak również, że nie miał świadomości, że w korespondencji może znajdować się tak ważna spawa do bezzwłocznego załatwienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, t.j., dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywrócenie terminu. Ponadto w myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni, od czasu ustania przyczyny uchybienia, a w piśmie tym uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Równocześnie z ww. wnioskiem należy także dokonać czynności sądowej, której nie dokonano w terminie. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminu nie nastąpił z jej winy (zob. post. NSA z 11.05.2022 r., I GZ 134/22, publik. CBOSA). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny - wymagający od strony staranności (zob. post. Sądu Najwyższego z 7 lutego 2000 r., I CKN 1261/99). Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa wyłącza możliwość zastosowania art. 86 § 1 p.p.s.a. Wskazać należy, że do podmiotu wnioskującego o przywrócenie terminu należy takie umotywowanie wniosku, dodatkowe poparcie swoich twierdzeń niezbędną dokumentacją, aby w sposób możliwie wyczerpujący i przekonujący dla sądu administracyjnego uprawdopodobnić brak winy w niedochowaniu terminu. Z uwagi na charakter sądu kasacyjnego, który sprowadza się jedynie do badania prawidłowości działania sądu pierwszej instancji, a nie do powtórnego merytorycznego rozpoznania danej sprawy, wspomniane okoliczności muszą zostać wykazane na etapie rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu przez sąd pierwszej instancji. Jako powód uchybienia terminu skarżąca podała bowiem swoją chorobę, która jak wynika z ww. zaświadczenia lekarskiego trwała w okresie od 18 do 25 lutego 2024 r. Według zaświadczenia lekarskiego, przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. choroba skarżącej ustała z dniem 25 lutego 2024 r., a zatem przed rozpoczęciem biegu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (tj. 27 lutego 2024 r.). Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, zostało odebrane w dniu 26 lutego 2024 r. przez A. K., męża skarżącej (uczestnik postępowania). Tym samym choroba skarżącej nie mogła zostać uznana za przyczynę uchybienia terminu w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a., gdyż pozostawała ona bez wpływu na bieg terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W treści pisma z dnia 30 kwietnia 2024 r. skarżąca stwierdziła wprawdzie, że jej choroba trwała dłużej, jednak w żaden sposób tego nie uprawdopodobniła. W związku z zawartym w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania stwierdzić należało, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, ponieważ przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.