III FZ 62/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 26 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "E." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 grudnia 2024 r. sygn. akt I SA/Wr 770/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "E." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 29 maja 2024 r. nr SKO 4000.227.2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"

1.1. Postanowieniem z 9 grudnia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 770/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę "E." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej: "Spółka", "Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 29 maja 2024 r., nr SKO 4000.227.2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. 1.2. Przesyłka skierowana do strony, która zawierała zaskarżoną decyzję, po dwukrotnym awizowaniu została pozostawiona w aktach administracyjnych ze skutkiem doręczenia na 2 lipca 2024 r. Skargę na ww. decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, strona nadała w urzędzie pocztowym 23 września 2024 r. Prawomocnym postanowieniem z 7 listopada 2024 r., sąd pierwszej instancji odrzucił ww. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako spóźniony. W konsekwencji zaskarżonym postanowieniem sąd pierwsze instancji odrzucił skargę. 1.3. Na powyższe postanowienie, spółka wniosła zażalenie. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 2.2. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a czynności tej dokonuje się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, o czym stanowi art. 54 § 1 p.p.s.a. Aby zatem skutecznie wnieść do sądu skargę, strona musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego rozstrzygnięcie kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. Wniesienie skargi po upływie terminu powoduje zaś obligatoryjne jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. 2.3. Postanowieniem z 7 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 770/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z twierdzeń skarżącej spółki wynika, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi, było doręczenie skarżonej decyzji w trybie prawnej fikcji doręczenia. Z akt administracyjnych wynika, że za datę doręczenia decyzji przyjęto 2 lipca 2024 r. W rzeczywistości zaś, zgodnie z treścią wniosku, strona mogła zapoznać się z decyzją dopiero 13 września 2024 r. Z twierdzeń wniosku wynika zatem, że przyczyna uchybienia terminu ustała 13 września 2024 r. Zatem, siedmiodniowy termin od czasu ustania przyczyny uchybienia, w którym zgodnie z ww. art. 87 § 1 p.p.s.a. można wnioskować o przywrócenie terminu, upłynął 20 września 2024 r., w piątek. Nadając skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia 23 września 2024 r., strona nie dochowała przyznanego jej w przepisie terminu. Skoro wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony należało go odrzucić. Zatem termin do wniesienia skargi nie został przywrócony, a w konsekwencji należało odrzucić skargę jako spóźnioną. 2.4. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 i 198 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji