III FZ 60/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2195/22 odrzucające skargę w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu wpłat na PFRON postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 28 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 2195/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę C. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: skarżąca lub spółka) na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2022 r., w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu wpłat na PFRON. W stanie faktycznym Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z dnia 3 października 2022 r., na podstawie pkt IV zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 23 września 2022 r. wezwano spółkę do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 29 września 2022 r. wezwano spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 (słownie: pięćset) złotych. Pouczono skarżącą, o tym, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Skarżąca odebrała oba wezwania w dniu 6 października 2022 r. Pismem z dnia 12 października 2022 r. spółka nadesłała oryginał skargi podpisany przez J.P. oznaczonego jako Prezes Zarządu. W dniu 13 października 2022 r. skarżąca uiściła należny wpis od skargi. Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę spółki, uzasadnił to faktem, iż spółka w sposób prawidłowy została wezwana przez Sąd do usunięcia braku formalnego, lecz nie usunęła braku formalnego skargi w sposób prawidłowy. W ocenie Sądu, nadesłany przez skarżącą w zakreślonym terminie egzemplarz skargi, podpisany przez J.P. oznaczonego jako Prezes Zarządu, nie czynił zadość wezwaniu Sądu, gdyż brak formalny dotyczył wykazania upoważnienia do działania w imieniu spółki przez osobę, która podpisała skargę a nie samego podpisania skargi. Z tej też przyczyny Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.) odrzucił skargę spółki. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności. Organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a przepis art. 29 P.p.s.a. nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zaniechanie w tym zakresie stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. i w sytuacji, gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, Sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W rozpoznanej sprawie pierwszą czynnością w postępowaniu sądowoadministracyjnym podjętą w imieniu spółki było wniesienie skargi. Skargę podpisał Prezes Zarządu J.P. Do skargi Prezes Zarządu nie dołączył jednak dokumentu pełnomocnictwa do działania w imieniu spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego określającego umocowanie do reprezentowania spółki. W tych okolicznościach, stosowanie do art. 49 § 1 P.p.s.a., Sąd pierwszej instancji wezwał spółkę do uzupełnienie braku formalnego skargi. Pomimo pouczenia przez Sąd, że nieuzupełnienie ww. braku w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi, spółka wyłącznie nadesłała do Sądu skargę z podpisem Prezesa Zarządu - JP. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tych okolicznościach, właściwie postąpił Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę spółki, stosownie do dyspozycji z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie spółki