III FZ 570/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.S. z dnia 3 czerwca 2021 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 1298/20 w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 24 sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia zawiesić postępowanie.

1.1. Postanowieniem z 18 maja 2021 r., I SA/Gl 1298/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 24 sierpnia 2020 r., nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. 1.2. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 7 kwietnia 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi stosownie do art. 35 p.p.s.a. − w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu pouczono pełnomocnika skarżącej, że skarga jak i pełnomocnictwo dotychczas złożone nie zostały podpisane pomimo wymogu z art. 46 § 2b w zw. z art. 46 § 2a p.p.s.a. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie do uzupełnienia wskazanych braków skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej za pomocą e-PUAP 22 kwietnia 2021 r., zatem termin do uzupełnienia braków upływał 29 kwietnia 2021 r. Pełnomocnik skarżącej w przewidzianym terminie uzupełnił brak formalny poprzez złożenie odpisu pełnomocnictwa, uiścił również wymagany wpis od skargi, nie uzupełnił jednakże braku skargi poprzez jej podpisanie (nadesłał niepodpisany egzemplarz skargi). 1.3. Odrzucając skargę skarżącej sąd pierwszej instancji wskazał w uzasadnieniu, że pełnomocnik skarżącej mimo wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, dlatego uzasadnione było odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. 2. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie: 1) art. 58 § 1 pkt 3 w zw. art. 46 § 1 pkt 4 i art. 46 p.p.s.a. przy zastosowaniu art. 2 i 7 Konstytucji RP − poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w realiach przedmiotowej sprawy, w szczególności z uwagi na brak uwzględnienia, że stworzony przez Państwo system komunikacji elektronicznej (w ramach szeroko popularyzowanej w społeczeństwie cyfryzacji świata XXI wieku) nie pozostawia jego użytkownikom innej możliwości jak podpisania elektronicznego (przy autoryzacji dokonywanej np. jak w niniejszym przypadku przez system bankowy użytkownika) jedynie pisma głównego, a nie nadto załączników pisma głównego, przy równoczesnym informowaniu użytkowników na oficjalnych stronach ministerialnych, iż podpisanie pisma głównego jest równoznaczne z podpisaniem całości informacji i dokumentów przesyłanych za pośrednictwem platformy e-PUAP do organu państwowego, w tym sądowego; 2) art. 3 pkt 2, 17 oraz art. 20ae ust. 2 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 670 ze zm.) w zw. z § 11 ust. 1 pkt 1 oraz § 13 i 17 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 180 ze zm.) − poprzez błędnie przyjęcie, że plik stanowiący załącznik do pisma głównego (przewodniego) sporządzanego, podpisywanego i wysyłanego w platformie e-PUAP nie jest częścią tego pisma (jednego dokumentu elektronicznego w rozumieniu ww. przepisów), podczas gdy zgodnie z § 17 ww. rozporządzenia pismo (główne) sporządzane jest w formie jednego pliku w formacie XML, stanowiącego jeden dokument elektroniczny, który zawiera w sobie wszystkie pliki załączone (wgrane) do pisma głównego (co wynika również z oficjalnych instrukcji i podręczników dot. e-PUAP). Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego, według norm przepisanych. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Postanowieniem z 27 lipca 2021 r., I FZ 92/21, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 187 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się również na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy przepis art. 46 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zgodnie z którym zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego, należy rozumieć w ten sposób, że chodzi w nim o zasady przyjęte dla określonych trybów składania podpisu elektronicznego określonych w § 2a, co oznacza, że załączniki złożone w ramach podpisanego podpisem zaufanym (kwalifikowanym) dokumentu przesłanego przez platformę ePUAP należy uznać za podpisane w rozumieniu art. 46 § 2a i 2b ww. ustawy, jako spełniające zasady zastosowanego trybu składania tego podpisu elektronicznego, zgodnie z którymi podpis zaufany (kwalifikowany) złożony przez profil zaufany ePUAP odnosi się do całej treści formularza wraz z załączonymi do niego plikami, a więc obejmuje także zawarte w nim załączniki?". Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I FPS 2/21. Problem prawny występujący w niniejszej sprawie jest tożsamy z tym, który przedstawiono do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego. Należy zatem stwierdzić, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia przedstawionego poszerzonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. 3.2. Wobec powyższego, zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 i 197 § 2 p.p.s.a. do czasu rozstrzygnięcia wskazanego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości (I FPS 2/21).