III FZ 539/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1562/24 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi L. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2024 r., nr KOC/1333/Eg/24 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 28 sierpnia 2025 r., III SA/Wa 1562/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił L. M. (dalej: ,,Skarżący") przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 30 kwietnia 2024 r., nr KOC/1333/Eg/24, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Na powyższe postanowienie, pismem z 15 września 2025 r. pełnomocnik z urzędu Skarżącego wniósł zażalenie, wnosząc w nim o jego uchylenie. Zarzucił w nim naruszenie art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), poprzez błędne przyjęcie, że Skarżący nie uprawdopodobnił niedochowania należytej staranności w związku z prowadzonym leczeniem onkologicznym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z powyższego wynika, że konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu stanowi brak winy po stronie podmiotu dokonującego czy zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych osób, lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (zob. H. Knysiak-Sudyka, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz i orzecznictwo, LEX/el. 2018, komentarz do art. 87 p.p.s.a.). Przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona przedstawi przekonującą argumentację, która uprawdopodobnia brak winy w uchybieniu terminu, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że w tej sprawie nie wystąpiła wymagana prawem przesłanka przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W szczególności słusznie uznał sąd pierwszej instancji, że załączona przez Skarżącego dokumentacja nie potwierdza braku możliwości działania w terminie do wniesienia skargi, tj. od 29 maja 2024 r. do 28 czerwca 2024 r. (skierowanie do szpitala i karta diagnostyki są z okresu poprzedzającego rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi). We wniosku o przywrócenie terminu Skarżący wskazał, że nie mógł wysłać przed 29 czerwca 2024 r. skargi, gdyż odbywał w tym czasie terapię onkologiczną. Skarżący podniósł również, że jest samotnym, starszym i chorym człowiekiem i nie był w stanie zadbać o wysyłkę skargi w terminie. Do skargi, dołączono skierowanie do szpitala na oddział urologiczny wystawione 13 maja 2024 r. oraz jedną stronę karty diagnostyki i leczenia onkologicznego. Inna dokumentacja nie została przedłożona do akt sprawy. Skarżący nie przedłożył jednak żadnych dokumentów, które wskazywałyby na hospitalizację w czerwcu 2024 r., na co powołuje się pełnomocnik, jak też potwierdzających stan zdrowia uniemożliwiający złożenie skargi. W treści zaskarżonego postanowienia sąd pierwszej instancji słusznie zwrócił uwagę, że Skarżący posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności, jednak nie wymaga stałej opieki lub pomocy innej osoby. W orzecznictwie wskazuje się, że zasadniczo choroba stanowi przesłankę przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności, jednakże pod pewnymi warunkami. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter nagły bądź musi wystąpić nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć (zob. np. postanowienia NSA: z 9 listopada 2011 r., I GZ 173/11; z 27 września 2011 r., II OZ 846/11). Z wniosku o przywrócenie terminu oraz z treści zażalenia nie wynikają wskazane okoliczności. Jak już wskazano powyżej, Skarżący nie dołączył żadnej dokumentacji medycznej potwierdzającej okoliczności o tego rodzaju dolegliwościach, które uniemożliwiłyby mu działanie w terminie. Zasadności zaskarżonego orzeczenia, nie mógł podważyć również argument zażalenia o przebywaniu Skarżącego w czerwcu 2025 r. w szpitalu, z uwagi na niepotwierdzenie go żadnym dokumentem (zaświadczeniem) lekarskim. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.