III FZ 508/24

Dnia 19 grudnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 833/20 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 2 czerwca 2020 r., nr SKO.Pod/4140/532/2020 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Postanowieniem z 16 lutego 2024 r., I SA/Kr 833/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie J. J. na postanowienie z 1 sierpnia 2023 r., w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 2 czerwca 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W wyniku wstępnego badania zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ono wszystkich wymogów formalnych. Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (do których należą: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a), wysokość którego każdorazowo określa się na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 2 pkt 7 powołanego rozporządzenia w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł. Analiza akt sprawy wskazuje, że skarżący nie został wezwany do usunięcia braku fiskalnego zażalenia, brak jest również dowodu uiszczenia takiej opłaty w aktach sprawy. Powyższe stanowi brak formalny zażalenia, podlegający uzupełnieniu na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zwrócić zażalenie sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.