III FZ 481/22

Dnia 21 września 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 21 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Op 158/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 15 marca 2022 r., nr 1601-IEW.720.6.2022 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 8.08.2022 r. o sygn. I SA/Op 158/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę A. A. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 15.03.2022 r., nr 1601-IEW.720.6.2022, wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podał art. 58 § 1 pkt 3 w związku art. 220 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). 2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu. 2.1. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11.07.2022 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535). Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu doręczono skarżącemu 19.07.2022 r., a termin do wykonania ww. czynności upływał 26.07.2022 r. Wpis nie został uiszczony. 2.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucając skargę wskazał, że skoro skarżący jej nie opłacił, a następnie po wezwaniu i stosownym pouczeniu o skutkach nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi (w terminie 7 dni) nie usunął we właściwym terminie braków formalnych skargi, to konieczne było jej odrzucenie. 3. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 3.1. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, w którym domagał się jego uchylenia (wskazał na odrzucenie) i rozpoznania merytorycznego sprawy. Wskazał, że konsekwentnie są łamane jego podstawowe prawa, o jakich mowa w Konstytucji RP, świadomie i celowo pomijane są jego zarzuty i zaskarżenia, bez ich merytorycznego rozpoznania, a organy władzy publicznej rozpoznają jego sprawę bez jakiejkolwiek wiedzy znajdującej się w zgromadzonym materiale i stanie faktycznym sprawy. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. 4.2. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę do Sądu bez uiszczenia należnej opłaty dlatego zasadnie został wezwany do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skutecznie doręczono skarżącemu 19.07.2022 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął w 26.07.2022 r. W terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący nie uiścił prawem wymaganego wpisu od skargi wobec czego trafnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżący w uzasadnieniu zażalenia nie kwestionuje ustalenia, że wpis od skargi nie został uiszczony, lecz powołuje się na inne okoliczności (brak rozpoznania merytorycznego jego skargi, niewłaściwe wywiązywanie się przez organ podatkowy ze swoich obowiązków). Kwestie te jednak wykraczają poza ramy prawne i faktyczne postępowania wywołanego wniesionym zażaleniem, przez co pozostają poza oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego. 4.3. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sędzia NSA Stanisław Bogucki