III FZ 471/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2759/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 19 września 2019 r., nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 1 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2759/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę W. L., zwanego dalej "Skarżącym", na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 19 września 2019 r. w przedmiocie ulgi płatniczej. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że Skarżący pismem z 12 listopada 2019 r. złożył skargę na ww. postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 17 grudnia 2019 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie Skarżący wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 28 lutego 2020 r., sygn. akt II FZ 103/20 oddalił zażalenie na powyższe zarządzenie. W następstwie powyższego, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 9 czerwca 2020 r. Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 17 grudnia 2018 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu z dniem 8 lipca 2020 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczącej Wydziału. Postanowieniem z 27 lipca 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 2759/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z 9 czerwca 2020 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 17 grudnia 2019 r. Pismem z 27 sierpnia 2020 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 grudnia 2020 r., sygn. akt II FZ 550/20 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, że do dnia 29 stycznia 2021 r. Skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi w związku z tym postanowieniem z 1 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2759/19 odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." Skarżący pismem z 2 marca 2021 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym domagał się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie jego zmiany. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania na jego rzecz. Skarżący zarzucił postanowieniu naruszenie art. 49 § 1 p.p.s.a., poprzez uchybienie procesowe Sądu pierwszej instancji na okoliczność braku wezwania Skarżącego przez przewodniczącego wydziału do uzupełnienia braku formalnego poprzez wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz braku pouczenia w tym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji w pełni odpowiada prawu. Z uwagi na okoliczność, że Skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie został wezwany do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Przesyłka zawierająca zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu została doręczona Skarżącemu 7 stycznia 2020 r., (k. 14 akt sądowych). Wskutek rozpoznania zażalenia na powyższe zarządzenie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 28 lutego 2020 r., sygn. akt II FZ 103/20 oddalił zażalenie, wskazując w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia, że argumentacja Skarżącego o zwolnieniu od wpisu w innych sprawach nie wykazuje związku z przedmiotowym postępowaniem i jest bezzasadna. Wobec powyższego zarządzeniem z 9 czerwca 2020 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 17 grudnia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z 9 czerwca 2020 r., które postanowieniem z 27 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił. W uzasadnieniu ww. postanowienia wskazano, że zarządzenie z 9 czerwca 2020 r. ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. W wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 maja 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącego. W tych okolicznościach trafna pozostawała konstatacja Sądu pierwszej instancji, że skoro zarządzenie z 9 czerwca 2020 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu doręczono Skarżącemu 8 lipca 2020 r. (k. 30 akt sądowych), to termin do uiszczenia wpisu upływał 15 lipca 2020 r. W zakreślonym terminie Skarżący, mimo prawidłowego wezwania nie uiścił wpisu sądowego. Powyższy wniosek, jak trafnie wskazał WSA w Warszawie, potwierdza również dokonana w niniejszej sprawie kontrola instancyjna przez Naczelny Sąd Administracyjny, która wykazała prawidłowość zarówno zarządzenia z 17 grudnia 2019 r., tj. wezwania do uiszczenia wpisu, jak również postanowienia z 27 lipca 2020 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia Skarżącego na zarządzenie o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z 17 grudnia 2019 r. Odnosząc się do wniesionego przez Skarżącego zażalenia i podniesionej argumentacji można pokusić się o stwierdzenie, że Skarżący w toku całego postępowania zainicjowanego skargą nie identyfikuje istoty podstawowych czynności podejmowanych przed sądami administracyjnymi. Jako przykład wskazać chociażby można złożenie wniosku o zasądzenie kosztów w postępowaniu zażaleniowym prowadzonym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, których to nie przewiduje ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czy też zaskarżenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, czego również nie przewidują przepisy powołanej wyżej ustawy a co miało miejsce na wcześniejszym etapie tej sprawy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że prawo do sądu nie ma charakteru nieograniczonego, zaś uzależnienie możliwości korzystania z sądowej kontroli orzeczeń organów administracji od uiszczenia stosownego wpisu pozostaje w zgodzie z tym uprawnieniem. Na gruncie tej sprawy oznacza to, że skoro brakująca opłata, do uiszczenia której Skarżący został wezwany, nie została uregulowana w ustawowo zakreślonym terminie to zasadnie Sąd pierwszej instancji zastosował sankcję z art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się z kolei do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.