III FZ 458/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. M. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2022 r., sygn. akt III FZ 458/22 oddalające zażalenie A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 505/19 w zakresie odrzucenia zażalenia postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 września 2022 r., sygn. akt III FZ 458/22 oddalił zażalenie A. M.(dalej: "Skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 505/19 w zakresie odrzucenia zażalenia. Jako podstawę prawną postanowienia wskazano art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Wymienione postanowienie, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane jest na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Pismem z 2 listopada 2022 r. Skarżący powołując się na art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. wniósł o uzupełnienie postanowienia NSA wydanego 23 września 2022 r., sygn. akt III FZ 458/22, poprzez oznaczenie w jakim zakresie oddalono zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Powyższe oznacza, że uzupełnienie wyroku ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W konsekwencji przyjąć należy, że nie można wnioskować o uzupełnienie treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, albowiem wniosek zgłoszony w trybie art. 157 p.p.s.a. może dotyczyć jedynie sentencji wyroku sądu, a nie jego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 5 czerwca 2008 r., I OSK 511/08). W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia poprzez zamieszczenie w jego rozstrzygnięciu, czy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie w całości czy też w części. Przypomnieć należy, że podstawę prawną rozstrzygnięcia, o którego uzupełnienie wnosi Skarżący stanowił art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym pierwszym przepisem Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstaw albo jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Natomiast art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego użyty w art. 184 p.p.s.a. zwrot "oddala" nie oznacza bezwzględnego nakazu zamieszczenia w sentencji rozstrzygnięcia słów "w całości" czy "w części". W każdym bowiem przypadku, w którym Naczelny Sąd Administracyjny oddala zażalenie, nie precyzując zakresu jego oddalenia, należy uznać, że zażalenie jest oddalone w całości. Gdyby Sąd ten oddalił zażalenie w części, musiałoby to zostać wyraźnie wskazane w treści sentencji postanowienia poprzez podanie w jakim zakresie zażalenie oddala a w jakim je uwzględnia. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 września 2022 r., sygn. akt III FZ 458/22 oddalił zażalenie Skarżącego, co nie pozostawia wątpliwości, że rozstrzygnięciem tym objął całość zażalenia. Przepisy p.p.s.a., wbrew stanowisku Skarżącego, nie wymagają zamieszczenia w sentencji postanowienia dodatkowego orzeczenia. Żądane Skarżącego należy zatem uznać za wykraczające poza zakres art. 157 § 1 p.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia o jakim mowa w tym przepisie dotyczy sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne (nie zawiera wymaganych prawem elementów). Taka jednak sytuacja nie wystąpiła na gruncie tej sprawy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.