I SA/Gd 505/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 lipca 2018 r. sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 postanawia: odrzucić skargę.

A.M. – dalej jako "Skarżący" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 lipca 2018 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. Zarządzeniem z dnia 1 marca 2019 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Pismem z dnia 27 marca 2019 r. Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W wyniku rozpoznania wniesionego zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 maja 2019 r. sygn. akt II FZ 287/19 oddalił zażalenie. Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu wezwał Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 1 marca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. W otwartym terminie do wniesienia wpisu sądowego od skargi Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2020 r., I SPP/Gd 345/19, Starszy Referendarz Sądowy WSA w Gdańsku pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Następnie na skutek wniesionego sprzeciwu WSA w Gdańsku, postanowieniem z dnia 3 lipca 2020 r., utrzymał w mocy zarządzenie Starszego Referendarza Sądowego z dnia 8 stycznia 2020 r. Mając powyższe na uwadze, zarządzeniem z dnia 10 lipca 2020 r. Przewodniczący Wydziału I tut. Sądu ponownie wezwał Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 1 marca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 40) wynika, że zarządzenie doręczono Skarżącemu w dniu 30 lipca 2020 r. W otwartym terminie do wniesienia wpisu sądowego od skargi Skarżący przy piśmie z dnia 3 sierpnia 2020 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Natomiast na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 lipca 2020 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 1 marca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 30 lipca 2020 r. na adres doręczeń wskazany w skardze. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że wskazane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 lipca 2020 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 1 marca 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wydane zostało w związku z prawomocnym rozstrzygnięciem wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Należy powtórzyć, że zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2020 r., I SPP/Gd 345/19, Starszy Referendarz Sądowy WSA w Gdańsku pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Następnie na skutek wniesionego sprzeciwu WSA w Gdańsku, postanowieniem z dnia 3 lipca 2020 r., utrzymał w mocy zarządzenie Starszego Referendarza Sądowego z dnia 8 stycznia 2020 r. Zatem, w stanie faktycznym niniejszej sprawy, Przewodniczący Wydziału ponownie, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, wezwał Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Tymczasem Skarżący przy piśmie z dnia 3 sierpnia 2020 r. wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, natomiast żądanego wpisu nie uiścił. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, (por. postanowienia z dnia 8 maja 2007 r., II FSK 649/06, z dnia 3 lutego 2009 r., I OZ 53/09; z dnia 28 lipca 2009 r., I FZ 252/09; z dnia 7 lutego 2011 r., II FSK 2274/10), który Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie podziela, zgodnie z którym z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych (analogicznie z postanowienia oddalającego zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu) wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Podkreślenia wymaga, że pierwsze postępowanie z wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy zakończyło się prawomocnie, na skutek wydania przez tut. Sąd w dniu 3 lipca 2020 r. postanowienia utrzymującego w mocy zarządzenie Starszego Referendarza Sądowego z dnia 8 stycznia 2020 r. o pozostawieniu wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Tym samym należy uznać, że zasadnie Skarżący ponownie został wezwany zarządzeniem z dnia 10 lipca 2020 r. do uiszczenia wpisu od skargi, którego pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia nie uiścił. Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu ustalił, że w okresie od 9 lipca 2018 r. do dnia 7 sierpnia 2020 r. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane nawet w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może zatem uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazać należy, że w zaistniałej sytuacji upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obligował Sąd do odrzucenia skargi. Odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co niewątpliwie skutkowałoby nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że ponowny wniosek Skarżącego z dnia 3 sierpnia 2020 r. o przyznanie prawa pomocy został zarejestrowany pod sygn. akt. I SPP/Gd 276/20, i wnioskowi temu nadano bieg, bowiem przy piśmie z dnia 10 sierpnia 2020 r. przesłano Skarżącemu formularz PPF, celem jego wypełnienia. Mając na uwadze to, że Skarżący w zakreślonym terminie żądanego wpisu nie uiścił, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.