III FZ 444/25

Dnia 4 września 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 lipca 2025 r. sygn. akt I SA/Łd 394/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi S. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 15 kwietnia 2024 r. nr 1001-IEE.7192.117.2024.2.MOK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 1 lipca 2025 r. o sygn. I SA/Łd 394/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi S. N. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 15 kwietnia 2024 r. wydane w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie tego Sądu z 27 maja 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 194 § 4 w związku z art. 197 § 2 i art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 27 maja 2025 r. odrzucił skargę kasacyjną skarżącego od postanowienia tego Sądu z 30 stycznia 2025 r. o oddaleniu skargi. W dniu 18 czerwca 2025 r. skarżący złożył samodzielnie sporządzone zażalenie na to postanowienie. Odrzucając zażalenie WSA w Łodzi wyjaśnił, że skarżący w sprawie złożył samodzielnie sporządzone zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, mimo że nie należy do osób wymienionych w art. 194 § 4 i art. 175 § 2 p.p.s.a. Uchybienie to stanowi brak nieusuwalny, skutkujący odrzuceniem zażalenia jako niedopuszczalnego. Skarżący wniósł zażalenie na opisane wyżej postanowienie, w którym domagał się uchylenia "bezprawnej czynności" dokonanej przez "nieuprawnionego sędziego". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postanowienie WSA w Łodzi odpowiada prawu. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w związku z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a., zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie "przymusu adwokacko-radcowskiego" w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Skarżący wraz z odpisem postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej otrzymał informację o terminie i sposobie jego zaskarżenia (karta akt sądowych nr 84 – punkt 5 pouczenia). Zażalenie na to postanowienie, pomimo prawidłowego pouczenia, skarżący wniósł osobiście. Pismo stanowiące zażalenie zostało wniesione bowiem w formie dokumentu elektronicznego, opatrzonego indywidualnym podpisem elektronicznym skarżącego. Skarżący nie jest adwokatem lub radcą prawnym ani także doradcą podatkowym, nie podnosił również w toku postępowania, aby dotyczyło go którekolwiek wyłączenie od obowiązku sporządzenia przedmiotowego zażalenia przez jedną z wymienionych profesji, ustanowione w art. 175 § 2 p.p.s.a. Obowiązek sporządzenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej przez osobę spełniającą wymagane prawem kwalifikacje ma charakter bezwzględny. Bezspornym w sprawie jest, że skarżący wniósł do WSA w Łodzi zażalenie na postanowienie tego Sądu odrzucające skargę kasacyjną. Zostało ono podpisane przez skarżącego samodzielnie. Zatem wniesiony środek zaskarżenia nie spełniał wymogu ustanowionego w art. 194 § 4 p.p.s.a., przez co podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. Argumentacja skarżącego przedstawiona w zażaleniu, w żaden sposób nie podważa prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. o oddaleniu zażalenia.