III FZ 442/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Lu 97/21, w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 1 grudnia 2020 r., nr SKO.41/1525/P/2020, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt I SA/Lu 97/21, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał W. K. (dalej: skarżąca) do uiszczenia brakującego wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 1 grudnia 2020 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r., w terminie 7 od dnia otrzymania odpisu zarządzenia. Nie zgadzając się z powyższym zarządzeniem, pismem z 19 maja 2021 r. skarżąca złożyła zażalenie i wniosła o jego uchylenie. . Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie braku odnotowania wpisu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie), którego § 1 pkt 1 - będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem - stanowi, że wpis stosunkowy w przypadku należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem do 10.000 zł wynosi 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. W świetle powyższych regulacji kwestionowane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału jest zasadne i odpowiada przepisom obowiązującego prawa zarówno co do zasady, jak również co do wysokości. Z uwagi na fakt, iż skarżąca wystąpiła ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r., wobec nieuiszczenia wpisu od skargi - co pozostaje okolicznością bezsporną w sprawie - zasadnie została wezwana do uregulowania opłaty. Kwota wskazana w zaskarżonym zarządzeniu odpowiada wysokości wpisu należnego od skargi na decyzję organu podatkowego przewidzianego w § 1 pkt 1 rozporządzenia. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest zobowiązanie podatkowe w formie łącznego zobowiązania pieniężnego stanowiące należność pieniężną. Zarządzeniem z 22 kwietnia 2021 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie dokonał sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia na podstawie art. 218 p.p.s.a. (pkt 1), następnie określił ją na poziomie 322 zł (pkt 2) i ustalił należny wpis od skargi inicjującej postępowanie w wysokości 100 zł (pkt 3), co oznacza zachowanie należytej kolejności czynności procesowych - ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia w odpowiednim trybie i odpowiednio do jej wysokości określenia należnego wpisu stosunkowego. Jak wynika z analizy akt sprawy, wobec skarżącej nie zostało orzeczone prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 243 p.p.s.a w zw. z art. 244 p.p.s.a., toteż nie było możliwości sięgnięcia do dyspozycji art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a., co ostatecznie prowadzi do uznania, że Przewodniczący Wydziału zasadnie wezwał skarżącą do uiszczenia brakującego wpisu od skargi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.