III FZ 418/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 maja 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 215/26, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 2 grudnia 2025 r., nr SKO.4105.546.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z 18 maja 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 215/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę G. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie (dalej: "Organ") z 2 grudnia 2025 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. Pismem z 3 marca 2026 r. – w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału – Skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi (zaznaczono, że brak ten może zostać uzupełniony poprzez nadesłanie egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem lub własnoręczne podpisanie skargi w siedzibie Sądu) – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono Skarżącej 6 marca 2026 r. (k. 18 akt sądowych), wobec czego termin 7 dni do wykonania wezwania liczony od dnia następującego po dniu doręczenia wezwania, kończył się z dniem 13 marca 2026 r. W zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego do uzupełnienia którego została wezwana. Z uwagi na to Sąd pierwszej instancji orzekł o odrzuceniu skargi. Nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem, zażaleniem z 27 maja 2026 r. Skarżąca zaskarżyła w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do dalszego procesowania i pozostawienie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego do orzeczenia kończącego sprawę. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: 1. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. przez jego zastosowanie mimo braku podstaw do przyjęcia, że Skarżąca skutecznie nie wykonała wezwania do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie I SA/GI 215/26, 2. art 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. przez przyjęcie, ze brak podpisu skargi nie został uzupełniony z przyczyn obciążających Skarżącą, podczas gdy uchybienie wynikało ze sposobu doręczenia przez Sąd dwóch odrębnych wezwań w jednej kopercie, dotyczących dwóch różnych spraw, 3. art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w zw. z art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi mimo istnienia obiektywnych wątpliwości co do prawidłowości i przejrzystości doręczenia wezwania w tej sprawie. Skarżąca wniosła również o przeprowadzenie dowodu z kopii koperty zawierającej wezwania oraz zawartości tej koperty w postaci wezwań oraz odpowiedzi na wezwanie z 6 marca 2026 r. w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SA/GI 216/26, na okoliczność sposobu przygotowania przesyłki oraz tego, że w jednej kopercie umieszczono dwa odrębne wezwania dotyczące spraw I SA/GI 215/26 oraz I SA/GI 216/26. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 tej ustawy. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie co wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zawierała braki formalne w postaci braku podpisu skargi. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji wezwał pismem z 3 marca 2026 r. Skarżącą do uzupełnienia braku, jednocześnie wskazując, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego doręczono 6 marca 2026 r., a termin jego uzupełnienia upłynął z dniem 13 marca 2026 r. W zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego do uzupełnienia którego została wezwana. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, w kwestii sposobu odbioru korespondencji przez Skarżącą wskazać należy, że zawartość korespondencji jasno wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 18 akt sądowych). Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2026 r. poz. 468 ze zm.), potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. Opis zawartości przesyłki niewątpliwie wskazuje, że przesyłka zawierała dwa wezwania z 3 marca 2026 r. do usunięcia braków formalnych skarg wydane w sprawach o sygn. akt I SA/Gl 215/26 i I SA/Gl 216/26 oraz odpis odpowiedzi na skargę. Podkreślić należy, że przesyłka sądowa może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki". Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 czerwca 2026 r., sygn. akt II FZ 29/26 i wskazane tam orzecznictwo). Znajdujące się w aktach niniejszej sprawy potwierdzenie odbioru spełnia powyższe wymagania. W odniesieniu do wniosku dowodowego zawartego w zażaleniu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W rozpoznawanej sprawie wniosek nie podlega uwzględnieniu z uwagi na okoliczność, że nie jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości na tym etapie sprawy, w szczególności że postępowanie zażaleniowe dotyczy odrzucenia skargi. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji.