III FZ 404/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SA/Kr 169/24 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B. J. na czynność Wojewody Małopolskiego z dnia 8 grudnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma do organu właściwego w sprawie postanawia odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z 26 sierpnia 2025 r., I SA/Kr 169/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie B. J. na postanowienie z 7 lutego 2025 r. w sprawie ze skargi skarżącej na czynność Wojewody Małopolskiego z 8 grudnia 2023 r. w przedmiocie przekazania pisma do organu właściwego w sprawie. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że postawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie. Zarządzeniem z 3 października 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez przedłożenie odpisu zażalenia, złożenie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przedstawienie zwięzłego uzasadnienia zażalenia. Skarżąca odpowiedziała na wezwanie pismem z 24 października 2025 r. dołączając do pisma załącznik w postaci odpisu zażalenia. Natomiast nie wskazała czy wnosi o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazała jedynie, że "odpowiednio", a w odniesieniu do wezwania o przedstawienie zwięzłego uzasadnienia zażalenia wskazała: "ustawa zasadnicza, ratyfikowane konwencje, inne ustawy". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na podstawie art. 49 § 4 p.p.s.a. czynności, o których mowa w § 1 i 2, może wykonywać referendarz sądowy. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, dlatego też w przypadku nieuzupełnienia braków zażalenia w wyznaczonym terminie wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zażalenie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Natomiast obowiązkiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynikającym z art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. jest odrzucenie zażalenia, które powinno być odrzucone przez wojewódzki sąd administracyjny. Taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia w przewidzianym do tego terminie. Wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia zostało doręczone skarżącej 18 października 2025 r. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała odpis zażalenia, jednak nie zamieściła wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zwięzłego uzasadnienia zażalenia, bowiem samo wskazanie na "ustawę zasadniczą, ratyfikowane konwencje, inne ustawy" nie jest wystarczającym uzasadnieniem zażalenia. Skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła dwóch braków formalnych, co oznacza, że zażalenie podlega odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego względu, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.