III FZ 364/23

Dnia 4 sierpnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 363/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 3 marca 2022 r., nr SKO 4122/4/2022 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 15.03.2023 r. o sygn. I SA/Wr 363/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie ze skargi A.N. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z 3.03.2022 r., nr SKO 4122/4/2022, wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.). 2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. 2.1. Zarządzeniem z 10.10.2022 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 21.11.2022 r. We wskazanym terminie skarżący nie uiścił wymaganego prawem wpisu. 2.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucając skargę wskazał, że pomimo wezwania do uiszczenia wpisu, skarżący nie zapłacił wpisu od skargi. 3. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 3.1. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i zwolnienie od wszelkich kosztów postępowania sądowego, a także zawieszenie wszelkich spraw sądowych i procedur sądowych. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 2, 3 i 3a p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, prawidłowo wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 21.11.2022 r., a więc termin, do którego należało uiścić brakujący wpis upłynął 28.11.2022 r. Pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek WSA we Wrocławiu w wyznaczonym terminie. W konsekwencji prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. 4.2. Kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy - zawarty w zażaleniu - również nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza, że strona ma obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, choć w wypadku zmiany okoliczności strona ma prawo do złożenia takiego wniosku na podstawie art. 165 p.p.s.a.. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia, ani nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł również podstaw do uwzględnienia sformułowanego przez skarżącego wniosku o zawieszenie wszelkich spraw sądowych i procedur sądowych. Nie ma podstaw prawnych do rozpoznania tak sformułowanego wniosku. Przepisy przewidują możliwość zawieszenia wyłącznie konkretnego postępowania sądowoadministracyjnego. Ponadto zgodnie z art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać osnowę wniosku lub oświadczenia, które pozwalają na jednoznaczną identyfikacją żądania. Dotyczy to zwłaszcza pism, które wywrzeć mają wyraźne skutki procesowe. Skarżący zaś ograniczył się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że wnosi o zawieszenie wszelkich spraw sądowych i procedur sądowych. Natomiast obowiązki proceduralne w tym zakresie ciążyły zatem na stronie postępowania i nie zostały przez nią dopełnione. Z tych wszystkich względów wniosek o zawieszenie postępowania ocenić należy jako oczywiście bezzasadny. 4.3. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sędzia NSA Stanisław Bogucki