III FZ 346/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 1041/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 2022 r. nr 2201-IEW.603.1.2022/MSz w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"

1. Postanowieniem z 7 listopada 2022 r., I SA/Gd 1041/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę G. Z. (dalej "strona", "skarżący") na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 11 sierpnia 2022 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. Jako podstawę orzeczenia wskazano art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a."). 2. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że zarządzeniem z 23 września 2022 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł wraz z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona skarżącemu 30 września 2022 r. Pomimo upływu terminu zakreślonego we wspomnianym wcześniej zarządzeniu, wpis od skargi nie został uiszczony, co skutkowało jej odrzuceniem. 3. Pismem z 22 listopada 2022 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie z 7 listopada 2022 r. o odrzuceniu skargi, zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przedwczesnym i bezzasadnym odrzuceniu skargi. W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasadzenie kosztów. Skarżący podniósł, że nie został skutecznie i prawidłowo wezwany do zapłaty wpisu sądowego. Wezwanie do zapłaty wpisu sądowego nie było bowiem precyzyjne, jasne i jednoznacznie. Z tego powodu wezwanie powinno być ponowione ze wskazaniem kwoty wpisu. Nieprawidłowe wezwanie sądowe wprowadziło skarżącego w błąd. W ocenie skarżącego odrzucenie skargi bez prawidłowego, precyzyjnego, jasnego i jednoznacznego wezwania narusza normy konstytucyjne, czego potwierdzeniem jest orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego i sądów administracyjnych. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (w tym przypadku skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie w terminie tego wezwania skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej "rozporządzenie"), którego § 2 ust. 5 stanowi, że wpis od skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Jak wynika z akt sprawy skarżący 30 września 2022 r. otrzymał odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w którym wskazano, że skarżący winien uiścić kwotę 200 zł na wskazany rachunek bankowy w terminie 7 dniu od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Mając na uwadze treść tego zarządzenia nie sposób podzielić stanowiska skarżącego, że wezwanie to nie było jasne i precyzyjne. Wręcz przeciwnie, zostało ono sformułowane w sposób konkretny i zrozumiały. Ponadto, w aktach sprawy znajduje się potwierdzenie uiszczenia tej kwoty przez skarżącego, w innym terminie. Trudno zatem podzielić argumentację skarżącego, że treść zarządzenia była niezrozumiała i wprowadzała w błąd, skoro przy składaniu znajdującego się w aktach sprawy wniosku o przywrócenie terminu, skarżący uiścił wspomniany wpis od skargi w należnej wysokości i na właściwy rachunek bankowy. Uczynił to bez dodatkowego wyjaśnienia mu treści zarządzenia przez sąd, co podważa argumentację wskazaną w zażaleniu. Mając powyższe na uwadze, uznając, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 i 198 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.