III FZ 324/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Łd 138/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 16 listopada 2022 r. nr SKO.4140.319.2022 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 15 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Łd 138/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę E.K. (dalej: Skarżąca) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 16 listopada 2022 r., nr SKO.4140.319.2022 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym na rok 2020. Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 4 stycznia 2023 r. Skarżąca wniosła skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone Skarżącej w dniu 6 grudnia 2022 r. natomiast pismo Skarżącej z 4 stycznia 2023 r., w którym sformułowała skargę, zostało nadane za pośrednictwem operatora pocztowego, przesyłką poleconą rejestrowaną w dniu 7 stycznia 2023 r. W związku z powyższym WSA orzekł o odrzuceniu skargi jako spóźnionej na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zażaleniem z 14 marca 2023 r. Skarżąca zaskarżyła ww. postanowienie w całości. Wniosła o jego uchylenie i ponowne rozpatrzenie sprawy, ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez WSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2). Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z analizy akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi oraz zostało doręczone Skarżącej za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 6 grudnia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy). Wobec powyższego termin na wniesienie skargi upływał z dniem 5 stycznia 2023 r. Skarżąca zaś skargę nadała za pośrednictwem operatora pocztowego, przesyłką poleconą rejestrowaną 7 stycznia 2023 r., a więc po terminie do jej wniesienia. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi jako spóźnionej na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Bez wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia pozostają podnoszone w zażaleniu twierdzenia dotyczące ewentualnej rozmowy Skarżącej z pracownikiem Gminy. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Sędzia Jacek Pruszyński