I SA/Łd 138/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 16 listopada 2022 r. nr SKO.4140.319.2022 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym na rok 2020 postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 4 stycznia 2023 r. E. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 16 listopada 2022 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym na rok 2020. Zaskarżone postanowienie zostało doręczona skarżącej w dniu 6 grudnia 2022 r. Pismo skarżącej z dnia 4 stycznia 2023 r., w którym sformułowała skargę, zostało nadane za pośrednictwem operatora pocztowego, przesyłką poleconą rejestrowaną, w dniu 7 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę: jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1); wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (pkt 2); gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3); jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (pkt 4); jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (pkt 5); jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego (pkt 5a); jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Analiza akt sprawy wskazuje, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 6 grudnia 2022 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Wobec powyższego termin na wniesienie skargi upływał z dniem 5 stycznia 2023 r. Tymczasem skarga została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego, przesyłką poleconą rejestrowaną, w dniu 7 stycznia 2023 r. (czego dowodzi data uwidoczniona na stemplu pocztowym, znajdującym się na kopercie nadania), a więc po terminie. W związku z powyższym Sąd orzekł o odrzuceniu skargi jako spóźnionej na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. aj