III FZ 317/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2023 r., sygn. akt I SPP/Kr 113/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 4 października 2021 r., nr 1201-IEW-1.620.1.2.2021.5 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 27 lutego 2023 r., sygn. akt I SPP/Kr 113/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie A. S. (dalej: "Skarżący") na postanowienie tego Sądu z dnia 18 listopada 2022 r., w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu. Przedstawiając stan faktyczny sprawy WSA podał, że postanowieniem z dnia 18 listopada 2022 r. sygn. akt I SPP/Kr 113/22 odrzucił sprzeciw Skarżącego wniesiony od postanowienia starszego referendarza sądowego WSA z dnia 31 sierpnia 2022 r. o oddaleniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. W wykonaniu zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 14 grudnia 2022 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez: oznaczenie sądu do którego jest skierowane zażalenie, sformułowanie wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia oraz o oznaczenie swojego numeru PESEL - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 26 stycznia 2023 r. Pismem z dnia 10 lutego 2023 r. Skarżący złożył pismo zatytułowane "Zażalenie usunięcie braków zażalenia", w którym wskazał, że z powodu wyjazdu na delegację, nie był w stanie odpowiedzieć na wezwanie sądu w ciągu 7 dni. Równocześnie w piśmie Skarżący wskazał, że sąd do którego jest kierowane zażalenie to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oraz, że wnosi o ponowne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący podał także swój numer PESEL. WSA odrzucając zażalenie wskazał, że dokonanie czynności uzupełnienia braków formalnych zażalenia po terminie powoduje, że czynność tę - wobec jednoznacznej treści wskazanego wyżej przepisu art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), należało uznać za bezskuteczną. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, iż w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku natomiast zażalenia, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, to zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy sąd wojewódzki odrzuci je na posiedzeniu niejawnym. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie – Skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia w przewidzianym do tego terminie. Nie ulega bowiem wątpliwości, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, została doręczona Skarżącemu w dniu 26 stycznia 2023 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (karta 35 akt), zatem siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał z dniem 2 lutego 2023 r. Skarżący uzupełnił braki formalne w dniu 10 lutego 2023 r. a zatem uczynił to po upływie ustawowego terminu. W świetle tych okoliczności prawidłowo WSA stwierdził, że dokonanie czynności uzupełnienia braków formalnych zażalenia po terminie powoduje, że czynność tę - wobec jednoznacznej treści wskazanego wyżej przepisu art. 85 p.p.s.a. należało uznać za bezskuteczną. Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.