III FZ 316/24

Dnia 26 sierpnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 902/23 w przedmiocie wyłączenia sędziego w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 sierpnia 2023 r. znak [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

UZASADNEINIE Postanowieniem z 25 marca 2024 r. o sygn. I SA/Gd 902/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 7 sierpnia 2023 r. wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych, oddalił wniosek o wyłączenie sędziego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 22 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd pierwszej instancji wskazał, że w oświadczeniu sędzia, o której wyłączenie wnosił skarżący podała, że w sprawie zawisłej przed WSA w Gdańsku nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a., uzasadniające wyłączenie jej od udziału w sprawie. Zdaniem Sądu, argumenty podnoszone przez skarżącego we wniosku nie mogły przesądzić o wyłączeniu ww. sędziego od udziału w niniejszej sprawie, gdyż sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Gdańsku wnosząc o jego uchylenie i uznanie jego wniosku za zasadny, ewentualnie o ponowne rozpoznanie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Artykuł 18 § 1 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 20 p.p.s.a. wnoszący o wyłączenie obowiązany jest wskazać i uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. Podkreślenia wymaga, że o wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości i niesprawiedliwości. Przyczyny wyłączenia, które powinny zostać uprawdopodobnione we wniosku o wyłączenie sędziego, to wyłącznie przyczyny, które wynikają z art. 18 i 19 p.p.s.a. Oznacza to, że przyczyną wyłączenia nie jest jakakolwiek okoliczność, która zdaniem strony wyłącza sędziego od rozpoznawania jego sprawy, ale okoliczność przewidziana ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie brak jest przesłanek, które uzasadniałyby wyłączenie sędziego WSA ponieważ w sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączenia określone w art. 18 p.p.s.a., a podane okoliczności nie są tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Sędzia, której dotyczył wniosek o wyłączenie w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, złożyła wymagane oświadczenie. Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (zob. np. postanowienia NSA: z 12.03.2012 r., I FZ 147/12; z 9.10.2013 r., II OZ 851/13; z 24.09.2014 r., I OZ 754/14). Podkreślić należy także, że wskazane przez skarżącego okoliczności są przede wszystkim skutkiem jego niezadowolenia z rozstrzygnięcia sprawy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, we wniosku o wyłączenie sędziego brak jest wskazania takich okoliczności i argumentów, które podważałyby prawdziwość złożonego oświadczenia. Podnoszone przez skarżącego kwestie dotyczące zastosowania art 152 p.p.s.a. nie mają wpływu na ocenę zasadności oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego. W konsekwencji stwierdzić należy, że WSA w Gdańsku zasadnie uznał, że wniosek o wyłączenie nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ nie zaistniały przesłanki określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.