III FZ 289/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1742/22, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 22 maja 2022 r., nr SKO.4000-884/2022 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z 7 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1742/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. G. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 7 października 2022 r., w przedmiocie ulgi płatniczej. Z uzasadnienia powyższego orzeczenia wynika, iż przedmiotowa skarga obarczona była brakiem formalnym polegającym na braku podpisu Skarżącej na skardze, zatem wezwaniem z dnia 29 sierpnia 2022 r. wezwano Skarżącą do własnoręcznego podpisania skargi lub nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza, bądź nadesłania egzemplarza skargi w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W treści uzasadnienia wskazano, iż odrębnym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z dnia 10 sierpnia 2022 r., którego odpis został wysłany przy piśmie z dnia 29 sierpnia 2022 r., wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Powyższe wezwania zostały doręczone Skarżącej w dniu 13 września 2022 r. (k. 47 akt sądowych). W takim stanie faktycznym Sąd I instancji postanowił o odrzuceniu skargi. Pismem z 28 października 2022 r. Skarżąca wniosła zażalenie. W uzasadnieniu wskazała, iż 19 września 2022 r. wysłała do Sądu pisma mające stanowić uzupełnienie braków formalnych skargi. Nie odniosła się do kwestii uzupełnienia braku formalnego polegającego na uiszczeniu wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Zarządzeniem z 21 listopada 2022 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała Skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Na powyższe Skarżąca wniosła zażalenie. Postanowieniem z 9 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na zarządzenie z 21 listopada 2022 r. wskutek niezachowania warunków formalnych. W związku z powyższym Skarżąca wniosła zażalenie. Postanowieniem z 15 maja 2023 r. WSA odrzucił zażalenie na postanowienie z 9 lutego 2023 r., w uzasadnieniu wskazał, iż w rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie, które zostało doręczone Skarżącej w dniu 28 lutego 2023 r. Tym samym termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upływał z dniem 7 marca 2023 r. W tej sytuacji zażalenie Skarżącej złożone w dniu 8 marca 2023 r. zostało wniesione po terminie, co jest samoistną podstawą do jego odrzucenia. Pismem z 22 maja 2023 r. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z 15 grudnia 2023 r., sygn. akt III FZ 570/23 NSA zwrócił Sądowi I instancji zażalenie celem usunięcia dostrzeżonych braków formalnych. Mając na uwadze powyższe, zarządzeniem z 3 stycznia 2024 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie. 26 marca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt III FZ 104/24 wydał postanowienie o oddaleniu zażalenia na zarządzenie z 3 stycznia 2024 r. Zarządzeniem z 7 maja 2024 r. Przewodnicząca Wydziału III WSA w Warszawie wezwała Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 3 stycznia 2024 r. Skarżąca uiściła wpis w terminie. W konsekwencji WSA przekazał akta sprawy do NSA w celu rozpoznania zażalenia strony na postanowienie WSA w Warszawie z 15 maja 2023 r. Postanowieniem z 15 listopada 2024 r., sygn. akt III FZ 570/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Na powyższe Skarżąca złożyła zażalenie. Postanowieniem z 10 stycznia 2025 r. NSA odrzucił ww. zażalenie z uwagi na jego niedopuszczalność. W dalszej kolejności, zarządzeniem z 17 marca 2025 r. Przewodnicząca Wydziału III WSA w Warszawie wezwała Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 21 listopada 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Skarżąca wpis uiściła w terminie. Zważywszy na powyższe, Sąd I instancji przekazał akta sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu celem rozpoznania zażalenia z 28 października 2022 r. na postanowienie z 7 października 2022 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: ,,p.p.s.a.") Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 57 § 1 p.p.s.a, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Jak wskazał Sąd I instancji w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i uzupełniania braku formalnego skargi w postaci braku podpisu strony. Zawarto również pouczenie o skutkach niewykonania wskazanych wyżej zarządzeń, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi, a ponadto udzielono innych niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań — stosownie do treści art. 6 p.p.s.a. Wskazać należy, iż skoro mimo wezwania Skarżąca nie uiściła wpisu, a jednocześnie nie była zwolniona z kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi jako nieopłaconej mimo wezwania Sądu I instancji. Słusznie wskazał Sąd I instancji, iż w prawidłowy sposób wezwano Skarżącą do usunięcia braku fiskalnego skargi. Skarżąca nie opłaciła wpisu oraz nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza, przez co należy uznać zaskarżone postanowienie za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.