III FZ 243/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Firmy Z. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SA/Po 362/20 o odrzuceniu skargi Firmy Z. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 30 marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Sygnatura akt III FZ 243/21 U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Firma Z. z siedzibą w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu w przedmiocie niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. Wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru Krajowego Rejestru Sądowego i złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, to jest wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego. W zakreślonym przez Sąd terminie podała numer Krajowego Rejestru Sądowego oraz przedłożyła pięć z dziesięciu stron odpisu z tego Rejestru. Ponieważ nie przedłożyła wszystkich stron wyciągu, nie usunęła braku formalnego skargi, co spowodowało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 oraz art. 16 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.). W zażaleniu na to postanowienie zarzucono, że to brak wiedzy prawniczej osób reprezentujących Spółkę sprawił, iż uznały one, że do wykonania wezwania wystarczy przedłożenie pięciu pierwszych stron odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, które zawierają informację dotyczące danych osób wchodzących w skład organu uprawnionego do reprezentacji Spółki, zwłaszcza, że odpowiadało to dotychczasowej praktyce dokumentowania przez skarżącą umocowania do reprezentacji w sprawach toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 28 § 1 w związku z art. 29 P.p.s.a. osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Do dokumentów tych zalicza się, między innymi, odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego, o którym mowa w ustawie z dnia 20.08.1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (obecnie: Dz. U. z 2021 r., poz. 112), a także pobrany samodzielnie w systemie teleinformatycznym wydruk aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 4a tej ustawy. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi dotyczyło wskazania numeru Krajowego Rejestru Sądowego, pod którym Spółka została wpisana oraz złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnioneo odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, utożsamionego z wypisem z Krajowego Rejestru Sądowego. Skarżąca z obowiązku tego wywiązała się, gdyż wskazała stosowny numer Krajowego Rejestru Sądowego oraz przedłożyła liczący 5 stron wyciąg z tego Rejestru, z którego wynika umocowanie określonych osób do reprezentowania Spółki. Istotnego znaczenia nie można więc przypisać okoliczności, że nie przedstawiono pełnego wypisu z Rejestru, obejmującego 10 stron, skoro Sąd dopuścił możliwość złożenia wyciągu, który z założenia jest tylko fragmentem dokumentu – pod warunkiem, że zawiera on wymagane dane. Ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny nie kwestionuje kompletności informacji, przekazanych przez skarżącą, a jedynie wskazuje na niekompletność przedstawionego dokumentu, nie można podzielić wyprowadzonego na tej podstawie wniosku o wadliwym wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. uchylił postanowienie o odrzuceniu skargi.