III FZ 238/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 430/24 w przedmiocie przywrócenie terminu w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 26 marca 2024 r. nr SKO.410.214.2023, SKO.410.68.2023. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne"

1.1. Postanowieniem z 20 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 430/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi B. J. (dalej: "Skarżąca", "Strona") decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 26 marca 2024 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. 1.2. Zarządzeniem z 18 listopada 2024 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 29 maja 2024 r. wzywającego ją do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie skarżąca otrzymała w dniu 3 grudnia 2024 r. Z uwagi na to, że skarżąca nie uiściła należnego wpisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 18 grudnia 2024 r. odrzucił skargę. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej 7 stycznia 2024 r. Pismem z 14 stycznia 2025 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jednoczenie załączając potwierdzenie uiszczenia opłaty. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że uchybiła terminowi do wykonania wezwania, gdyż od czerwca 2024 r. do 10 stycznia 2025 r. była chora, na zwolnieniu lekarskim. Faktyczny brak środków i choroba uniemożliwiły jej normalne funkcjonowanie i rozeznanie istoty sprawy, a także podejmowanie właściwych działań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi uzasadniając, że w braku winy w dochowaniu terminu nie wystarczy samo ogólnikowe powołanie się na zły stan zdrowia, jeśli takiemu stwierdzeniu nie towarzyszy przedstawienie dowodów, które pozwalają stwierdzić, że mógł on mieć wpływ na uchybienie terminowi. Istnienie stanu chorobowego, nie oznacza jeszcze, że sytuacja ta dotknęła stronę bezpośrednio w taki sposób, iż nie była ona w stanie dokonać czynności w wymaganym terminie. 1.3. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie jest bezzasadne. 2.2. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. 2.3. We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca wskazała, że od czerwca 2024 r. do 10 stycznia 2025 r. była chora i choroba uniemożliwiła jej normalne funkcjonowanie i rozeznanie istoty sprawy, a także podejmowanie właściwych działań. W zażaleniu na zaskarżone postanowienie skarżąca również podkreśliła, że osobą schorowaną i niepełnosprawną. Jednakże należy wskazać, że w zadeklarowanym czasie choroby, która uniemożliwiała jej funkcjonowanie, skarżąca inicjowała postępowania o przyznanie pomocy; pismem datowanym na 10 czerwca 2024 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej z kosztów sądowych, odpowiadała na wezwania sądu, wniosła sprzeciw od postanowienia odmawiającego przyznania jej prawa pomocy. Następnie, pismem datowanym na 10 grudnia 2024 r. wniosła ponownie o przyznanie prawa pomocy. Zatem należało uznać, że pomimo deklarowanego pogorszenia stanu zdrowia, skarżąca była w stanie aktywnie uczestniczyć w zainicjowanych przez siebie postępowaniach, a tym samym nie uprawdopodobniła aby w przedmiotowej sprawie jej stan zdrowia uniemożliwiał jej złożenia zażalenia w terminie. W konsekwencji słusznie sąd pierwszej instancji odmówił stronie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. 2.4. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji