III FZ 227/26

Dnia 13 maja 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 586/25 w przedmiocie wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2025 r. o odrzuceniu skargi C. sp. z o.o. z siedzibą we W. w sprawie ze skargi R. J., R. J., G. J. i C. sp. z o.o. z siedzibą we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 28 maja 2025 r., nr SKO 4810.40.2025 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

UZASADNEINIE Zarządzeniem z 14 stycznia 2026 r., I SA/Wr 586/25, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: ,,p.p.s.a.") i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie RM"), wezwał pełnomocnika R. J. (dalej: ,,Skarżący") – G. J. do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 2 grudnia 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi C. sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej: ,,Spółka") w sprawie ze sprawy C. sp. z o.o., G. J., R. J. i R. J. Na powyższe zarządzenie pełnomocnik Skarżącego wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia. W zażaleniu podniósł zarzut błędnego wezwania do uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia w sytuacji, gdy zażalenie na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych jest wolne od opłat na podstawie art. 220 § 4 p.p.s.a. oraz art. 227 § 2 p.p.s.a., co – wg strony skarżącej - potwierdzają orzeczenia NSA. Wskazał również zarzut naruszenia art. 111 p.p.s.a., poprzez odmowę połączenia spraw, co generuje wielokrotne opłaty sądowe i narusza zasadę równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji), prawo do rzetelnego procesu sądowego (art. 45 Konstytucji) oraz zasada zaufania do organów władzy publicznej (stosowana odpowiednio z art. 8 KPA w postępowaniu sądowo-administracyjnym). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Problem poddany obecnie kontroli instancyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego był uprzednio przedmiotem rozważań tutejszego Sądu, w tym w sprawie Skarżącego, tj. m.in. w postanowieniu NSA z: 11 marca 2026 r., III FZ 66/26; 5 marca 2026 r., III FZ 90/26; 19 lutego III FZ 77/26; 29 stycznia 2026 r., III FZ 710/25). Stanowisko tam zawarte podtrzymuje Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W przypadku dostrzeżenia braku formalnego przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wysokość wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy zawarte w rozporządzeniu RM. Przepis § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM stanowi, że w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 złotych. W tej sprawie WSA we Wrocławiu postanowieniem z 2 grudnia 2025 r. odrzucił skargę Spółki. Następnie Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, od którego nie uiścił wymaganego wpisu. Akta sprawy wskazują także, że stronie skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy. W związku z brakiem uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, prawidłowe było wezwanie Skarżącego na podstawie zarządzenia z 14 stycznia 2026 r. do uzupełnienia braku formalnego tego zażalenia zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM. Tym samym zaskarżone zarządzenie z 14 stycznia 2026 r. było zasadne, zaś wpis od zażalenia został ustalony w prawidłowej wysokości. Odnosząc się do argumentów pełnomocnika Skarżącego podnoszonych w zażaleniu trzeba wskazać, że skargę do sądu pierwszej instancji złożył on w imieniu własnym i trzech innych Skarżących. Jeśli postanowieniem z 2 grudnia 2025 r. WSA we Wrocławiu odrzucił jedynie skargę C. sp. z o.o. z siedzibą we W., a następnie Skarżący oraz dwoje innych Skarżących wniosło zażalenia, to prawidłowo każdy ze Skarżących został wezwany do uiszczenia wpisu od każdego z zażaleń. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.