III FZ 224/25

Dnia 26 maja 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 198/24 w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 3 stycznia 2024 r., nr SKO-4230/127/2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 1993-2023 postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 11 lutego 2025 r., I SA/Bd 198/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku tego sądu z 11 czerwca 2024 r., I SA/Bd 198/24, w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z 3 stycznia 2024 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 1993-2023. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że o terminie rozprawy skarżący został poinformowany pismem z dnia 15 maja 2024 r., doręczonym w trybie art. 73 p.p.s.a. Ogłoszenie wyroku nastąpiło w dniu 11 czerwca 2024 r. Zatem termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał z dniem 18 czerwca 2024 r. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarżący wniosek taki złożył osobiście w siedzibie sądu w dniu 28 stycznia 2025 r. W ocenie sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę nie mógł wywołać zamierzonego skutku prawnego, bowiem zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Dlatego też, złożenie po terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skutkuje odmową jego sporządzenia. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 1 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z zastrzeżeniem § 2, który stanowi, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę jest terminem ustawowym, co oznacza, że termin ten nie może być ani przedłużany, ani skracany. Złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po terminie jest więc czynnością bezskuteczną i skutkuje odmową jego sporządzenia (art. 85 w zw. z art. 141 § 3 p.p.s.a.). Skarżący argumentował w zażaleniu, że nie otrzymał zawiadomienia o terminie rozprawy, przez co dopiero pod koniec 2024 r. kontaktując się z sądem telefonicznie uzyskał informację, że sprawa została rozpoznana w czerwcu. Z akt sprawy wynika, że przesyłka sądowa zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy została doręczona skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. Nieodebranie przez adresata przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkuje, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia. Fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Skarżący powyższych ustaleń, wynikających z dokumentu urzędowego jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, skutecznie nie podważył. Na nieodebranej przez skarżącego przesyłce sądowej zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy znajdują się wymagane elementy m.in. wskazano datę i miejsce pozostawienia awizo. Subiektywne przeświadczenie strony o wadliwości doręczenia, nie może stanowić argumentu na rzecz niezłożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. Należy bowiem podnieść, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie nie zostało przez skarżącego obalone w przedstawionej w zażaleniu argumentacji. Skarżący wskazał również, że nie został mu doręczony odpis sentencji wyroku. Powyższy argument również nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 139 p.p.s.a. ogłoszenie wyroku następuje przez odczytanie jego sentencji na posiedzeniu, na którym zamknięto rozprawę, o ile nie nastąpiło odroczenie jego ogłoszenia (§ 1-3). Wyroku takiego nie doręcza się stronie, gdyż stosownie do treści art. 139 § 4 p.p.s.a., doręczenie odpisu sentencji wyroku dotyczy wyłącznie wyroków wydanych na posiedzeniu niejawnym, a nie jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie na rozprawie. Oznacza to, że sąd pierwszej instancji nie miał obowiązku doręczenia skarżącemu odpisu sentencji wyroku. W konsekwencji, uwzględniając ogłoszenie wyroku w dniu 11 czerwca 2024 r., sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał z dniem 18 czerwca 2024 r. Dlatego wniosek skarżącego złożony w dniu 28 stycznia 2025 r., jako złożony po upływie siedmiodniowego terminu, skutkował odmową sporządzenia uzasadnienia wyroku. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.