III FZ 207/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 58/25, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 18 grudnia 2024 r., nr SKO.4140.324.2024, w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: 1. oddalić zażalenie; 2. zwrócić S.R. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych tytułem wpisu sądowego od skargi.

Zaskarżonym postanowieniem z 13 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 58/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę S.R. (dalej: Skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 18 grudnia 2024 r. w przedmiocie ulgi płatniczej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniami z 5 lutego 2025 r. Skarżąca, reprezentowana przez adwokata, została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w tym samym terminie i pod tym samym rygorem. Oba wezwania doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w odrębnych przesyłkach 11 lutego 2025 r. Zdaniem Sądu, do chwili wydania postanowienia braki formalne nie zostały usunięte, a wymagany wpis nie został uiszczony. Skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy – art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Skarżąca wskazała, że bezpodstawnie przyjęto, iż nie uzupełniła braków fiskalnych, polegających na nieuiszczeniu wpisu od skargi w wysokości 500 zł w terminie wyznaczonym przez WSA w Łodzi w zarządzeniu z 5 lutego 2025 r., podczas gdy wezwanie to doręczono jej 11 lutego 2025 r., a już 13 lutego 2025 r. dokonała przelewu wymaganej kwoty na rachunek bankowy sądu. Tym samym – zdaniem Skarżącej – opłata została uiszczona w przewidzianym przepisami terminie, a brak fiskalny skargi został skutecznie usunięty. W oparciu o powyższe Skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci potwierdzenia przelewu z 13 lutego 2025 roku na okoliczność zachowania przez Skarżącą terminu dla uzupełnienia braków fiskalnych i braku podstaw dla odrzucenia skargi oraz o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie - pomimo częściowo błędnego uzasadnienia - odpowiada prawu. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony - w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie - powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Niezachowanie określonego w ww. przepisie wymogu jest brakiem formalnym, który winien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. niezależnie, czy numer ten znajduje się w aktach administracyjnych będących w dyspozycji sądu (vide uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22; CBOSA). Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu, podlega odrzuceniu. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji, Skarżąca należycie wykonała obowiązek uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie wzywające do usunięcia braków skargi w tym zakresie, skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 11 lutego 2025 r., Skarżąca 13 lutego 2025 r. dokonała wpłaty żądanej kwoty na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, która została zaksięgowana tego samego dnia. Pomimo to, zaskarżonym postanowieniem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, błędnie przyjmując, że zarządzenie nie zostało wykonane, czym dopuścił się naruszenia art. 220 § 3 p.p.s.a. Bezsporne natomiast pozostaje, że Skarżąca nie wykonała obowiązku wskazania numeru PESEL, wynikającego z zarządzenia z tej samej, doręczonego jej pełnomocnikowi również 11 lutego 2025 r. W wyznaczonym terminie siedmiu dni Skarżąca dokonała wpłaty wpisu, jednak brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL nie został usunięty, co potwierdza zarówno treść akt sprawy, jak i okoliczność, że kwestia ta nie była objęta zarzutami zażalenia. W konsekwencji, skoro obowiązki nałożone zarządzeniem nie zostały wykonane w całości, sąd pierwszej instancji zasadnie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych skargi w ustawowym terminie. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.