I SA/Wr 307/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Iwona Solatycka po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Wrocław – Fabryczna z dnia 11 października 2024 r. nr 0224-SEW-1.4123.16.2024 w sprawie ze skargi Y.D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 18 lutego 2025 r. nr 0201-IEW2-4123.26.2024.6 w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy VIII-XII 2019 r. oraz V-VIII/2020 wraz z odsetkami za zwłokę; odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji.

` Pismem z dnia 26 marca 2025 r. Strona wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 18 lutego 2025 r. nr 0201-IEW2-4123.26.2024.6 w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy VIII-XII 2019 r. oraz V-VIII/2020 wraz z odsetkami za zwłokę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Dlatego też skarżący mógł złożyć wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji. Wniosek ten winien jednak zawierać uzasadnienie wskazujące na przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Twierdzenia strony powinny też być poparte dokumentami źródłowymi (por. np. postanowienia NSA z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 2877/15, z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OZ 879/15, z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt II GZ 388/12, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić również należy, że w judykaturze utrwalony jest już pogląd, zgodnie z którym, podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12; z dnia 10 maja 2011 r., II FZ 106/11;z dnia 9 września 2011 r., II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r., I FZ 219/11 i z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje – w tym kontekście – na uwzględnienie. W postępowaniu w sprawie wstrzymania wykonania decyzji. W ocenie Sądu, Strona nie uzasadniła złożonego wniosku w stopniu dającym podstawę do jego uwzględnienia, jak i nie przedstawiła ewentualnej dokumentacji na jego poparcie. Obowiązkiem strony było natomiast uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji grozi jej szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji, nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Tego jednak Skarżąca nie wykazała. Jakkolwiek wykonanie decyzji zawsze powoduje pewne konsekwencje finansowe, to jednakże nie w każdym przypadku związane one będą z wystąpieniem skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Sąd uznał, że skarżący nie wykazał ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.