III FZ 173/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. B. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2025 r. sygn. akt III FZ 173/25 oddalające zażalenie J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 5 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Op 556/24 w przedmiocie stwierdzenia swej niewłaściwości i przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu jako sądowi właściwemu w sprawie ze skargi J. B. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2025 r., sygn. akt III FZ 173/25, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) oddalił zażalenie J. B. (dalej: Skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu (dalej: WSA) z dnia 5 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Op 556/24 w przedmiocie stwierdzenia swej niewłaściwości i przekazania sprawy NSA jako sądowi właściwemu w sprawie ze skargi Skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem NSA z dnia 11 października 2023 r., sygn. akt III FZ 393/23. Skarżący w dniu 28 maja 2025 r. wniósł do WSA (przekazano do NSA) pismo zatytułowane "Skarga na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Izba Finansowa 3/6 z dnia 4 kwietnia 2025 sygn. akt III/FZ/2025". W piśmie tym ww. postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania procesowego, naruszenie przepisów prawa materialnego, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do WSA w celu przeprowadzenia postępowania dowodowego z udziałem Skarżącego i w oparciu o rzetelny materiał dowodowy. NSA stwierdził, że treść pisma wskazuje, że pismo to stanowi wyraz niezadowolenia Skarżącego z wydanego przez NSA postanowienia z dnia 4 kwietnia 2025 r. i postanowił potraktować je jako zażalenie. Dodać należy, iż sam Skarżący w owym piśmie używa zwrotu zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Powyżej powołana ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) NSA. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.), o czym Skarżący został pouczony przy doręczeniu postanowienia NSA z dnia 4 kwietnia 2025 r. W konsekwencji wniesione w sprawie zażalenie na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać za niedopuszczalne, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.