Sygnatura
III FZ 155/26
Postanowienie NSA z 14 kwietnia 2026 r., III FZ 155/26 – egzekucja świadczeń pieniężnych
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 14 kwietnia 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 661/25, w przedmiocie sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 20 lutego 2025 r., nr 2401-IEW1.720.32.2024 UNP: 2401-25-046610 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 grudnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 661/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 20 lutego 2025 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych, postanowił odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 141 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Pismem z 12 stycznia 2026 r. Skarżąca wniosła zażalenie na wyżej wymienione postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o sporządzenie i doręczenie spółce uzasadnienia orzeczenia z 14 października 2025 r. W jego uzasadnieniu wskazała, że pozostaje bez winy, gdyż bazując na posiadanych informacjach obliczyła właściwie możliwy termin złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skarżąca wskazała, że dochowała należytej staranności prowadząc komunikację z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach. Podkreśliła również, że dwukrotnie pracownicy Poczty Polskiej potwierdzili, iż 6 listopada 2025 r. jest ostatnim dniem odbioru przesyłki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 1 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z zastrzeżeniem § 2 zd. pierwsze, który stanowi, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę jest terminem ustawowym, co oznacza, że termin ten nie może być ani przedłużany, ani skracany. Złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po terminie jest więc czynnością bezskuteczną i skutkuje odmową jego sporządzenia (art. 85 w zw. z art. 141 § 3 p.p.s.a.). Z kolei regulacja z art. 73 § 1-4 p.p.s.a. przewiduje fikcję doręczenia, gdy adresat, pomimo dwukrotnego zawiadomienia go o możliwości odbioru przesyłki, nie podejmuje jej w ciągu czternastu dni od dnia pozostawienia pierwszego awiza. Ostatniego dnia, tj. czternastego dnia od dnia pierwszej próby doręczenia, realizuje się skutek procesowy, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., a zatem następuje fikcja prawna doręczenia przesyłki adresatowi. Argumenty zażalenia w tym względzie nie mogą zmienić rozstrzygnięcia. Jak trafnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w realiach niniejszej sprawy przesyłka zawierająca odpis sentencji wyroku została prawidłowo awizowana dwukrotnie, tj. 22 października 2025 r. oraz 30 października 2025 r., a zawiadomienie o możliwości jej odbioru zostało pozostawione w sposób przewidziany przepisami prawa. Tym samym spełnione zostały wszystkie przesłanki zastosowania doręczenia zastępczego. W konsekwencji, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie tej przesyłki należało uznać za dokonane z upływem czternastego dnia od daty pierwszego awizowania, tj. 5 listopada 2025 r. Okoliczność faktycznego odbioru przesyłki przez Skarżącą 6 listopada 2025 r. pozostaje irrelewantna dla określenia daty skutecznego doręczenia. W tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny w pełni aprobuje stanowisko wyrażone przez Sąd pierwszej instancji, zgodnie z którym późniejsze odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. Należy wskazać bowiem, że doręczenie zastępcze wywołuje skutki prawne niezależnie od rzeczywistego momentu zapoznania się przez adresata z treścią pisma. Odnosząc się do treści zażalenia, wskazać należy, że argumentacja Skarżącej opiera się zasadniczo na przekonaniu, że miarodajnym momentem dla rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest data faktycznego odbioru przesyłki, tj. 6 listopada 2025 r. Stanowisko to nie znajduje jednak żadnego oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Podkreślenia wymaga, że przepisy regulujące doręczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie przewidują wyjątków uzależnionych od subiektywnego przekonania strony, jej doświadczenia w obrocie prawnym czy też informacji uzyskanych od pracowników operatora pocztowego. Ewentualne błędne informacje przekazane przez pracownika infolinii operatora pocztowego nie mogą prowadzić do modyfikacji skutków wynikających wprost z ustawy. W konsekwencji, skoro doręczenie przesyłki należało uznać za dokonane 5 listopada 2025 r., to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał w dniu 12 listopada 2025 r. Wniosek nadany przez Skarżącą 13 listopada 2025 r. został zatem wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu. Przypomnieć bowiem należy, że przesyłka była prawidłowo awizowana i oczekiwała na odbiór we wskazanym miejscu przez okres wymagany przepisami prawa. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie nie podważa tej oceny. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 5 marca 2026
- Hasła tematyczne
- Egzekucyjne postępowanie
- Skarżony organ
- Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
- Sędziowie
- Paweł Borszowski /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 73, art. 85, art. 141 · Dz.U. 2026 poz. 143
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: III FZ 162/26 · 14 kwietnia 2026
Postanowienie NSA z 14 kwietnia 2026 r., III FZ 162/26 – egzekucja świadczeń pieniężnych
Sygnatura: I SA/Gd 542/24 · 14 kwietnia 2026
Postanowienie WSA w Gdańsku z 14 kwietnia 2026 r., I SA/Gd 542/24 – egzekucja świadczeń pieniężnych
Sygnatura: I SA/Rz 8/26 · 14 kwietnia 2026
Wyrok WSA w Rzeszowie z 14 kwietnia 2026 r., I SA/Rz 8/26 – egzekucja świadczeń pieniężnych
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny