III FZ 143/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Rz 583/25, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 8 października 2025 r., nr SKO.4141/15/2024, w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 14 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Rz 583/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 8 października 2025 r., nr SKO.4141/15/2024, w przedmiocie ulgi płatniczej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL Skarżącego oraz przedłożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu upoważniającego do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie lub przez sądami administracyjnymi, aktualnego na dzień złożenia skargi – w terminie 7 dni liczonych od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W uzasadnieniu wskazano, że pełnomocnik mimo precyzyjnego wskazania, o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczenia o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania wezwania, nie usunął braków skargi w wyznaczonym terminie, co skutkowało zastosowanie sankcji odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Skarżący zaskarżył powyższe postanowienie w całości, podnosząc, że numer PESEL oraz dokument pełnomocnictwa wykazującego umocowanie do występowania w jego imieniu przez wskazanego pełnomocnika z zakresem do zastępstwa procesowego również przed sądami administracyjnymi znajdowały się w aktach podatkowych przekazanych przez organ odwoławczy wraz ze skargą. Niezależnie od powyższego w zażaleniu wskazano numer PESEL i przedłożono pełnomocnictwo. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony - w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie - powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Niezachowanie określonego w ww. przepisie wymogu jest brakiem formalnym, który winien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. niezależnie, czy numer ten znajduje się w aktach administracyjnych będących w dyspozycji sądu (uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22). Natomiast z art. 37 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej, którą w niniejszym postępowaniu sądowym było wniesienie skargi, dołączyć do akt sprawy (tj. akt sądowych) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Złożenie pełnomocnictwa do akt postępowania podatkowego, również w przypadku, gdy swoim zakresem obejmuje postępowanie sądowoadministracyjne, nie zwalnia pełnomocnika od obowiązku określonego w art. 37 § 1 p.p.s.a. Przez akta sprawy należy rozumieć akta sprawy sądowoadministracyjnej, jako sprawy nowej, odrębnej od sprawy podatkowej, a nie akta podatkowe, co wynika z zakresu regulacji ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w której unormowano postępowanie sądowe. Skoro art. 37 § 1 p.p.s.a. wymaga w postępowaniu sądowoadministracyjnym pozostawienia pełnomocnictwa w aktach sprawy, a nigdzie w ustawie nie wyrażono wyjątku od tego obowiązku, pełnomocnictwo złożone w postępowaniu podatkowym nie umocowuje pełnomocnika przed sądem administracyjnym. Analogiczna argumentacja przemawia za przyjęciem oceny o braku podstaw zarzutu w zakresie niewskazania numeru PESEL. Ustawodawca nie dokonuje wartościowania elementów formalnych pism wnoszonych do sądu administracyjnego. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, ustawodawca nie przewidział też żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Na stronie wnoszącej pismo spoczywa obowiązek wypełnienia wszystkich warunków formalnych określonych w art. 46-47 p.p.s.a. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego zażalenia zostało obwarowane przez ustawodawcę konsekwencjami w postaci obowiązku odrzucenia środka zaskarżenia przez sąd, co słusznie uczynił Sąd pierwszej instancji. W konsekwencji, skoro obowiązki nałożone zarządzeniem nie zostały wykonane w całości, Sąd pierwszej instancji zasadnie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych w ustawowym terminie. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.