III FZ 111/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 782/21 odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi w sprawie ze skargi E.P. na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia 23 czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia petycji postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 14 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 782/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, w sprawie ze skargi E.P. (dalej: skarżący) na uchwałę Rady Miejskiej w Z. w przedmiocie odmowy uwzględnienia petycji. Sąd pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny: Pismami z dnia 21 października 2021 r., stanowiącymi wykonanie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego oraz podania numeru PESEL. Wezwanie doręczono skarżącemu 25 października 2021 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 2 listopada 2021 r. Pismem z dnia 10 listopada 2021 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 10 listopada 2021 r., skarżący wskazał numer PESEL oraz wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, uzasadniając, iż w okresie, w którym przypadał termin do odpowiedzi na wezwanie Sądu, przebywał on w szpitalu w związku z powikłaniami po usunięciu w miesiącu wrześniu kamieni nerkowych. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący wskazał, iż ustanie przyczyny uchybienia terminowi nastąpiło w dniu 5 listopada 2021 r. oraz przedstawił, jako uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi, dokumentację, zawierającą ewidencję czasu pracy, z której wynikało, iż był on nieobecny w pracy od 15 października 2021 r. do 30 października 2021 r. Skarżący podniósł, iż powikłania pooperacyjne spowodowały jeszcze kilkukrotną nieobecność wywołaną rekonwalescencją i koniecznością hospitalizacji, lecz na tę okoliczność nie przedstawił żadnej dokumentacji. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego wniesienia. Skarżący podał, że przyczyna uchybienia terminu ustąpiła w dniu 5 listopada 2021 r., zaś z przedłożonej, celem uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, ewidencji czasu pracy wynika, że był on nieobecny w pracy od 15 do 30 października 2021 r. Zatem nadanie ww. wniosku 10 listopada 2021 r., oznacza, że został on złożony po upływie terminu. Za nieuprawdopodobnione Sąd uznał okoliczności, które według skarżącego mają zaświadczać o braku jego winy w uchybieniu terminu. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że podejmowane przez stronę czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym są ograniczone terminami procesowymi, które służyć mają usprawnieniu postępowania, potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie oraz stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Z treści art. 85 P.p.s.a. wynika, że czynności w postępowaniu sądowym podjęte przez stronę po upływie terminu są bezskuteczne. Aby uniknąć negatywnych następstw uchybienia terminowi strona może skorzystać z przewidzianej w art. 86 P.p.s.a. instytucji przywrócenia terminu. W myśl § 1 ww. przepisu jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak wynika z kolejnych przepisów omawianej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu składa się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). We wniosku strona powinna uprawdopodobnić, iż niedokonanie czynności w ustawowo zakreślonym terminie nie wynikało z jej winy (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 zd. pierwsze P.p.s.a.). Z przytoczonych przepisów wynika, że warunkiem rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, natomiast warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy niedochowania terminu. W niniejszej sprawie skarżący poinformował, że przyczyna uchybienia terminu ustąpiła w dniu 5 listopada 2021 r., a dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu przedłożył wydruk, który ma poświadczać jego nieobecność w pracy od 15 października do 30 października 2021 r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący sam podważył wiarygodność informacji o ustaniu z dniem 5 listopada 2021 r. przyczyny uchybienia terminu, wskazując jako dowód wydruk, w którym zostały zakreślone ramy czasowe jego nieobecności w pracy, która według gołosłownych twierdzeń skarżącego była spowodowana hospitalizacją i rekonwalescencją. Jeśli jest bowiem tak, jak wynika z wydruku, to przyczyna uchybienia terminu ustąpiła w dniu 30 października 2021 r., czyli zanim ekspirował termin do uzupełnienia braków formalnych. Przypomnieć należy, że wskazany termin mijał z dniem 2 listopada 2021 r. Skarżący nie przedstawił żadnych innych wyjaśnień, które czyniłyby uzasadnionym jego twierdzenie, że przyczyna uchybienia terminu ustąpiła 5 listopada 2021 r., zatem Naczelny Sąd Administracyjny odmawia przyznania wiarygodności tej informacji. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Jak już nadmieniono, jedynym dowodem mającym wykazać brak winy, jaki przedłożył skarżący jest ww. wydruk ewidencji czasu pracy. Wbrew stanowisku skarżącego, nie zaświadcza on, że we wskazanym okresie absencji w pracy, skarżący przebywał w szpitalu. Nieobecność w pracy może bowiem mieć wiele przyczyn. Poza tym co ważniejsze, wydruk nie został uwierzytelniony (brak poświadczenia przez uprawnione osoby za zgodność z oryginałem). Taki wydruk można sporządzić w sposób samodzielny, przy użyciu prostych narzędzi technicznych, dlatego brak stosownych poświadczeń jego wiarygodności pozbawia go przymiotu dowodu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu i słusznie Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.