I SA/Wr 781/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Iwona Solatycka po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi E. P. na uchwałę Rady Miejskiej Z. w przedmiocie uznania petycji za niezasługującą na uwzględnienie postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem wpisu od skargi.

Skarżący wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej Z. w przedmiocie uznania petycji za niezasługującą na uwzględnienie. Skarżący został wezwany do uzupełnieni braków formalnych i fiskalnych skargi, czego nie uczynił w terminie, wnosząc jednocześnie o przywróceniu terminu do dokonania tych czynności. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2022 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Orzeczenie jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Po myśli art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Uiszczenie opłaty po terminie jest równoznaczne z nieuzupełnieniem braków skargi. W rozpoznawanej sprawie skarżąca mimo wezwania nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie. Strona uzupełniła braki dopiero w związku z wnioskiem o przywrócenie terminu. Ponadto Sąd postanowieniem z dnia 14 listopada 2022 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia opłaty sądowej, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Z uwagi na powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę, o czym orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.