III FSK 711/23

Dnia 29 sierpnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2024 r., sygn. akt III FSK 711/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej K. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 1138/21 w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 30 sierpnia 2021 r., nr SKO 4121/240/2021 w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2021 r. postanawia oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku.

Wyrokiem z 29 lutego 2024 r., III FSK 711/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 15 grudnia 2022 r., I SA/Wr 1138/21, w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z 30 sierpnia 2021 r. w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2021 r. Pismem z 17 czerwca 2024 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o uzupełnienie wyżej wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie kosztów postępowania tj. kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnika z urzędu, wskazując, że stosowny wniosek został zawarty w skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu (§ 1a). Jeżeli uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie kosztów, to sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (§ 2 i § 3 a contrario p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W wyroku z 29 lutego 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, bowiem wynagrodzenie należne pełnomocnikowi z tego tytułu od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach 258 - 261 p.p.s.a. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia związanego z udziałem w sprawie pełnomocnika skarżącego ustanowionego w ramach prawa pomocy, zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., podlega więc rozpoznaniu przez referendarza sądowego. Stosownie do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie i przez wydanie odrębnego postanowienia w wojewódzkim sądzie administracyjnym (por. wyrok NSA z 25 lipca 2023 r., III FSK 920/22). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.