III FSK 480/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. K. o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej i drugiej instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 481/23 w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 10 lipca 2023 r., nr 3201-IOD1.4102.44.2022.25 w przedmiocie odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej i drugiej instancji.

1. Wyrokiem z 18.01.2024 r. o sygn. I SA/Sz 481/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę, którą wniosła A. K. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 10.07.2023 r., nr 3201-IOD1.4102.44.2022.5, wydaną w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. 2. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata. W skardze kasacyjnej skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji ze względu na konieczność ochrony interesów skarżącej wynikających ze znacznej wartości zobowiązania podatkowego. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 61 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie natomiast do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten na zasadzie art. 193 p.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Udzielenie przez sąd administracyjny ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w okolicznościach przedstawionych przez wnioskodawcę i zobrazowanych za pomocą dowodów, znajdującymi się w aktach sprawy. Powyższe wskazuje, że pozostawiona sądowi administracyjnemu możliwość uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu determinowana jest oceną konkretnych okoliczności, jakie występują po stronie wnioskodawcy, a które zostały przez niego wyartykułowane i należycie udokumentowane, a także od tego, czy okoliczności te (potwierdzone dowodami) mieścić się będą w granicach zaznaczonych powyżej przesłanek, w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia "znacznej szkody" lub spowodowania "trudnych do odwrócenia skutków" jako następstw wykonania aktu. W konkretnej sprawie, zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji ogranicza się do stwierdzenia, że w sprawie wartość zobowiązania podatkowego ustalonego przez organy obu instancji ustalono na kwotę 2.926.669,09 zł. Wskazano, że prowadzenie egzekucji przeciwko skarżącej, która nie posiada tak znacznego majątku, może doprowadzić do postawienia jej w trudnej sytuacji życiowej. Należy też wskazać, że postanowieniem z 29.09.2023 r. WSA w Szczecinie w postępowaniu poprzedzającym wydanie wyroku w sprawie, rozpoznając wniosek skarżącej, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniosek zwiera ogólnikowe uzasadnienie, a zatem brak jest podstaw do oceny, czy zaistniały przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej sformułowane w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowany w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji nie zasługuje na uwzględnienie. Podobnie jak wniosek rozpoznawany przez Sąd pierwszej instancji, tak i ten nie zawiera argumentacji, która uzasadniałaby udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Po raz kolejny skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniła tego wniosku w sposób przekonujący. Uzasadnienie wniosku ogranicza się bowiem do lakonicznego stwierdzenia, że skarżąca nie posiada znacznego majątku a egzekucja należności może doprowadzić do postawienia jej w trudnej sytuacji życiowej. Brak argumentacji wspierającej żądanie skarżącej oraz niezałączenie jakichkolwiek dokumentów obrazujących jej sytuację materialną – uprawdopodobniających istnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – musiało prowadzić do odmowy uwzględnienia wniosku. 3.2. Mając na uwadze przedstawione okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. Sędzia NSA Stanisław Bogucki