III FSK 21/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organów obu instancji sprawy ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 195/25 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 listopada 2024 r., nr BON.III.4220.191.3.2024.MW w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości spółki z tytułu wpłat na PFRON za okres od grudnia 2018 r. do lutego 2019 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji.

1.1. Wyrokiem z 9 lipca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 195/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. P. (dalej: "Skarżący", "Strona") na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 listopada 2024 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości spółki z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za okres od grudnia 2018 r. do lutego 2019 r. 1.2. W skardze kasacyjnej wywiedzionej na powyższy wyrok zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący nie załączył żadnej dokumentacji. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. 2.2. W pierwszej kolejności odnotować należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205). Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 110/10, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania. Z uwagi na powyższe, na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, że jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi poprzeć go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji. 2.3. W przedmiotowej sprawie zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został w odpowiedni sposób umotywowany. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania decyzji wyklucza możliwość dokonania jego merytorycznej oceny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niemożliwe zatem stało się dokonanie oceny zaistnienia przesłanki wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący we wniosku kierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w żaden sposób nie wykazał, że spełniona została choć jedna z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący wskazał jedynie, że utrzymuje się jedynie z emerytury i posiada liczne zobowiązania finansowe, jednak nie poparł tych twierdzeń jakimikolwiek dokumentami, które uprawdopodobniałyby jego argumentację odnośnie tego, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. 2.4. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł zatem jak w sentencji postanowienia.